T ile başlayan ilaçlar » Sanofi Saglik Urunleri » TAXOTERE 20 MG IV INFUZYON COZ. ICEREN 1 FLAKON

TAXOTERE 20 MG IV INFUZYON COZ. ICEREN 1 FLAKON

  • İlaç Firması :
    SANOFI SAGLIK URUNLERI
  • Barkod :
    8699809760370
  • Fiyatı :
    167,51TL
  • SB.atc:
    L01CD02
  • Etkin madde :
    dosetaksel
  • ATC SINIFLAMASI - L - ANTİNEOPLASTİK VE İMMÜNOMODÜLATÖR AJANLAR
    L01 ANTİNEOPLASTİKLER
    L01C ALKALOİDLER VE DİĞER DOĞAL ÜRÜNLER
    L01CD Taksanlar
    L01CD02 dosetaksel

dosetaksel etkin maddesi hakkında kısa bilgi

Antineoplastik.
3 haftada bir 75-100mg/mmetrekare.

Kontrendikasyon; kemik iliği depresyonu, gebelik emzirme, karaciğer yetmezliği, aşırı duyarlılık.

Yan etkiler; kemik iliği depresyonu, allerjik reaksiyonlar, ödem, plevral effüzyon, perikardiyal effüzyon, bulantı, diyare, hipotansiyon, hipertansiyon, kalp yetmezliği, taşikardi, hepatotoksisite...

Bu sitede ve verilen linklerdeki bilgilerin eksik, hatalı veya güncellenmemiş olmasından ve uygulanmasından oluşacak zararlardan site sahibi sorumlu tutulamaz. İlaç kutusunda bulunan prospektüsler daha geniş ve güncellenmiş bilgi içerirler. Lütfen doktorunuza danışmadan hiçbir ilaç kullanmayınız !

Kısıtlamalar

4.2.14 - Kanser tedavisinde ilaç kullanım ilkeleri
(1) Ayakta kemoterapi yapılacak kanserli hastalara tedavi protokolünü gösterir sağlık kurulu/uzman hekim raporuna dayanılarak kür tanımına uyacak tedavi uygulanıyor ise bir kürlük, kür tanımına uymayan tedavi uygulanıyor ise en fazla 3 aylık dozda ilaç verilebilir.
(2) Kanser tedavisinde kullanılacak hormonlar ve hormon antagonistleri ile maligniteye bağlı metastatik olgularda kullanılan yardımcı ilaçlar, tedavi protokolünü gösterir uzman hekim raporuna dayanılarak 3 aylık dozlarda verilebilir. (SUT’ta bu ilaçlar için ayrıca bulunan düzenlemeler saklıdır.)
(3) Kanser tedavisinde endikasyon dışı ilaç kullanımında, tedavi protokolünü ve daha önce uygulanan kemoterapi dahil diğer tedavileri de gösteren tıbbi onkoloji veya hematoloji uzman hekimlerinden birinin bulunduğu sağlık kurulu raporu aranır. (SUT’un 4.2.14.A maddesinde belirtilen etken maddeler hariç)

4.2.14.A - Tedavi protokolünü gösteren uzman hekim raporuna dayanılarak endikasyon uyumu aranmaksızın kullanılabilecek ilaçlar
(1) Adriamisin, asparaginaz, bleomisin, busulfan, dakarbazin, daktinomisin, daunorubisin, epirubisin, estramustin, etoposid, fluorourasil, folinik asit, ifosfamid, hidroksiüre, karboplatin, klorambusil, lomustin, methotrexat, melfalan, merkaptourin, mesna, mitoksantron, mitomisin, prokarbazin, siklofosfamid, sisplatin, sitozin arabinosid, tamoksifen, vinblastin, vinkristin.

4.2.14.B - Tedavi protokolünü gösterir sağlık kurulu raporuna dayanılarak uzman hekimlerce reçetelendirilecek ilaçlar
(1) Amifostin, anastrazol, bikalutamid, buserelin, dosetaksel, eksemestan, filgrastim, flutamid, gemsitabin, goserelin, ibandronik asit, interferon alfa 2a-2b, irinotekan, kapesitabin, klodronat, lenograstim, letrozol, löprolid asetat, medroksiprogesteron asetat, oksaliplatin, paklitaksel, pamidronat, siproteron asetat, tegafur-urasil, topotekan, triptorelin asetat, vinorelbin, (vinorelbin tartaratın oral formları, kür protokolünde belirtilmesi ve tedaviye enjektabl form ile başlanması şartıyla kullanılır) zolendronik asit.

4.2.14.C - Özel düzenleme yapılan ilaçlar;
(1) Bevacizumab, fotemustin, gefinitib, interleukin-2, octreotid, lanreotid, streptozosin; tıbbi onkoloji uzman hekiminin yer aldığı sağlık kurulu raporu ile bu hekimlerce veya bu sağlık kurulu raporuna dayanılarak ikinci ve üçüncü basamak sağlık kurumlarında tüm uzman hekimlerce reçete edilir.
(2) Tioguanin, tiotepa, bortezomib, talidomid, kladribin, anagrelid, idarubisin, pentostatin, lipozomal doksorubisin, fludarabin, tretinoin, klofarabine, bendamustin; tıbbi onkoloji veya hematoloji uzman hekimlerinden en az birinin yer aldığı sağlık kurulu raporuna dayanılarak bu hekimlerce veya bu sağlık kurulu raporuna dayanılarak ikinci ve üçüncü basamak sağlık kurumlarında tüm uzman hekimlerce reçete edilir.
(3) Bu fıkrada belirtilen ilaç grupları için bu maddede ilaca yönelik özel rapor süresi düzenlemesi yapılmamış ise en fazla bir yıl süreli sağlık kurulu raporlarında, tedavi protokolü ve teşhise esas teşkil eden radyoloji, patoloji veya sitoloji raporunun merkezi, tarihi ve numarası veya teşhise esas teşkil eden bilgiler, evre veya risk grubu, varsa daha önce uygulanan kanser tedavi planı bulunmalıdır.

a) Trastuzumab; 1) HER-2 immünhistokimya ile +3 veya FISH/CISH/SISH (+) olan hastalarda, metastatik meme kanseri endikasyonunda, bu durumun belirtildiği tıbbi onkoloji uzman hekiminin yer aldığı sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkoloji uzman hekimlerince reçete edilir. Trastuzumab kullanılırken progresyon gelişmesi halinde tedavi sonlandırılır.
2) HER-2 immünhistokimya ile +3 veya FISH/CISH/SISH (+) olan hastalarda, erken evre meme kanseri endikasyonunda, tedavi süresi 9 haftadır. Tedavinin 52 haftaya tamamlanması düşünülen durumlarda, 9 haftalık tedaviden sonra “Trastuzumab Kullanımı İçin Bilgilendirilmiş Hasta Olur Formu”nun tedaviyi yürüten hekim tarafından düzenlenerek bir örneğinin Sağlık Bakanlığına gönderilmesi ve reçete üzerinde formun düzenlendiğinin belirtilmesi gerekmektedir. En az bir tıbbi onkoloji uzman hekiminin bulunduğu ve ekokardiyografi değerlendirmesinin de yer aldığı 3 ay süreli sağlık kurulu raporu ile bu hekimlerce reçete edilir. Toplam tedavi süresi 52 haftayı geçemez.
3) Metastatik mide veya özofagogastrik bileşke yerleşimli adenokanserli hastalardan daha önce kemoterapi uygulanmamış olup, Her-2 neu pozitifliği, hem immunhistokimyasal yöntemle +2/+3 hem de FISH/CISH/SISH ile pozitif olarak saptananlarda; platin ve kapesitabin ya da platin ve 5-Fluorourasil içeren kemoterapi rejimleri ile kombine olarak kullanılabilir. Progresyon gelişmesi halinde tedavi sonlandırılır. Tıbbi onkoloji uzman hekiminin yer aldığı sağlık kurulu raporu ile tıbbi onkoloji uzman hekimlerince reçete edilir.

b) Alemtuzumab;
1) Kemik iliği tutulumu gösterir biyopsi sonucuyla, yeterli doz ve sürede alkilleyici ajanlar alan ve fludarabin fosfat kürlerini tamamlayan ya da fludarabin temelli kombinasyon rejimlerine kesin olarak dirençli hale gelmiş (Evre III veya Evre IV Kronik Lenfoid Lösemi-KLL) hastalarda; bu durumların belirtildiği hematoloji uzman hekiminin yer aldığı sağlık kurulu raporuna dayanılarak hematoloji veya tıbbi onkoloji uzman hekimlerince reçete edilir.
2) Sekiz haftalık tedaviyle cevap alınması durumunda, bu durumun sağlık kurulu raporunda belirtilmesi koşuluyla tedavi on iki haftaya kadar uzatılabilir. Cevap alınamaması durumunda ise tedavi sekiz haftayla sınırlandırılır.

c) BCG canlı intravezikal; tıbbi onkoloji veya üroloji uzman hekimlerinden birinin yer aldığı tedavi protokolünü gösterir sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkoloji veya üroloji uzman hekimlerince reçete edilir.

ç) Fulvestrant;
1) Tıbbi onkoloji uzman hekimlerinin yer aldığı tedavi protokolünü gösterir sağlık kurulu raporuna dayanılarak tüm uzman hekimlerce reçete edilir.
2) Doğal veya yapay postmenapozal kadınlarda, lokal veya metastaz yapmış hormon reseptör pozitif meme kanserinde, endokrin tedaviden [tamoksifen veya aromataz inhibitörlerinden biri (anastrazole, exemastane, letrozole)] sonra ilerlemeye devam etmiş hastalarda, raporda bunların belirtilmesi koşuluyla reçete edilebilir.

d) İmatinib; Tıbbi onkoloji veya hematoloji uzman hekimlerinden en az birinin yer aldığı en fazla 6 ay süreli sağlık kurulu raporu ile bu uzman hekimler tarafından reçete edilir.

e) İmiquimod; Yüzeysel bazal hücreli karsinom tedavisinde, tıbbi onkoloji veya cilt hastalıkları uzman hekiminin yer aldığı sağlık kurulu raporuna dayanılarak tüm uzman hekimlerce reçete edilir. (Yalnızca bu madde kapsamında ödenir.)

f) Rituksimab;
1) Tıbbi onkoloji veya hematoloji uzman hekimlerinin bulunduğu hastanelerde bu uzman hekimlerden en az birinin yer aldığı, bu uzman hekimlerden hiçbirinin bulunmadığı üçüncü basamak sağlık kurumlarında ise hastalıkla ilgili branşlardaki uzman hekimlerce düzenlenmiş, sağlık kurulu raporuna istinaden; yalnızca bu uzman hekimler tarafından reçete edildiğinde bedeli ödenir.
2) Nükseden veya kemorezistan CD20 pozitif foliküler lenfoma, diffüz büyük B hücreli lenfoma, mantle hücreli lenfoma teşhisi konmuş hastaların tedavisinde, daha önce tedavi edilmemiş evre III veya evre IV CD20 pozitif foliküler lenfomalı hastalarda kombinasyon kemoterapisine ek olarak, CD20 pozitif diffüz büyük B hücreli lenfomada CHOP kemoterapi şemasına ek olarak kullanılabilir. CD20 pozitif diffüz büyük B hücreli lenfoma, foliküler lenfoma ve mantle hücreli lenfomada maksimum 8 küre kadar kullanılabilir.
3) Foliküler lenfomada; rituximab kullanımına cevap veren ancak progresif hastalık gelişen (daha önce aynı tedaviye yanıt vermiş olduğu için kombinasyon kemoterapisi olarak) vakalarda 8 küre ilave olarak en fazla 4 kür daha kullanılabilir. İndüksiyon tedavisine yanıt vermiş (en fazla 8 kür kullanılmış) hastada, hastanın yanıt süresini uzatmak için indüksiyon tedavisinden sonra hastalık progresyonunu engellemek amacıyla iki yıl süresince ek olarak en fazla 8 kür daha kullanılabilir.
4) Kronik Lenfositik Lösemi (KLL);
a. Performans durumu iyi olan (ECOG 0-1), 17 p delesyonu bulunmayan KLL hastalarının birinci basamak tedavisinde fludarabin ve siklofosfamid ile kombine olarak kullanılabilir.
b. Relaps/Refrakter (Nükseden/Dirençli)tedavide; daha önce fludarabin ve alkilleyici ajanlarla tedavi sonrası progresyon gelişmiş, 65 yaş ve altı, ECOG performans statüsü 0-1 olan, 17p delesyonu bulunmayan KLL hastalarında fludarabin ve siklofosfamid ile kombine olarak 4 kür rituksimab kullanılması uygundur. İlk kürde en çok 375 mg/m² , diğer kürlerde 500 mg/m² kullanılabilir; 4 kür sonunda en az kısmi yanıt alınması halinde, 2 kür daha verilerek tedavi en çok 6 küre tamamlanabilir.

g) Temozolomid; Radyoterapi ile birlikte ve/veya tek başına kullanımında tıbbi onkoloji veya radyasyon onkolojisi uzman hekimlerinden en az birinin yer aldığı tedavi protokolünü gösterir sağlık kurulu raporuna dayanılarak bu uzman hekimlerce veya bu sağlık kurulu raporuna dayanılarak ikinci ve üçüncü basamak sağlık kurumlarındaki tüm uzman hekimlerce reçete edilebilir.

ğ) Floxuridin; Sadece kolon kanserinin karaciğere çoklu metastazlarında ilacın onaylı prospektüs bilgileri dikkate alınarak, intraarterial yolla en fazla 6 kür olarak tıbbi onkoloji, genel cerrahi ve gastroenteroloji uzmanlarından en az birinin bulunduğu tedavi protokolünü de gösterir sağlık kurulu raporu ile yatarak tedavide kullanılmak üzere tıbbi onkoloji uzmanları, genel cerrahi uzmanları ve gastroenteroloji uzmanları tarafından reçete edilir.

h) Azasitidin ve decitabin;
1) Azasitidin;
a) Miyelodisplastik Sendromda (MDS) görülen dirençli anemi tedavisinde;
1) Kemik iliği blast oranının %5’in üzerinde artmış olduğunun belirtildiği, içinde en az bir hematoloji uzmanının bulunduğu 6 ay süre ile geçerli sağlık kurulu raporu ile 18 yaş üstü hastalarda kullanılmak üzere hematoloji uzmanı tarafından en fazla birer aylık tedavi miktarında reçete edilebilir.
2) Azasitidini 6 siklus alan hastalarda yanıt değerlendirilmesi yapılır. Tedaviye başlandığındaki ilk değerine göreblast oranında %50’den daha fazla azalma olmayan hastalarda tedavi kesilir. Blast oranı tedaviye başlandığındaki ilk değerine göre %50 ve daha fazla azalan hastalarda bu durumu belirten 3’er ay süreli rapor düzenlenerek progresyona kadar tedaviye devam edilebilir.
b) Azasitidin; kronik miyelomonositer lösemi (KMML) ve akut miyeloid lösemi (AML) tedavisinde;
1) İçinde en az bir hematoloji uzmanının bulunduğu 6 ay süre ile geçerli sağlık kurulu raporuna dayanılarak hematoloji uzman hekimleri tarafından reçete edilebilir.
2) Söz konusu teşhislerde en fazla 6 siklus kullanılabilir.
c) Azasitidin ve decitabin birlikte kullanılamaz.

2) Decitabin;
a) Miyelodisplastik Sendromda (MDS) görülen dirençli anemi tedavisinde;
1) Kemik iliği blast oranının %5’in üzerinde artmış olduğunun belirtildiği, içinde en az bir hematoloji uzmanının bulunduğu 4 ay süre ile geçerli sağlık kurulu raporu ile 18 yaş üstü hastalarda kullanılmak üzere hematoloji uzmanı tarafından en fazla birer aylık tedavi miktarında reçete edilebilir.
2) Decitabini 4 siklus alan hastalarda yanıt değerlendirilmesi yapılır. Blast oranı %5 ve altına inen hastalar ile tedaviye başlandığındaki ilk değerine göre blast oranında %50’den daha az azalma olan hastalarda tedavi kesilir. Blast oranı tedaviye başlandığındaki ilk değerine göre %50 ve daha fazla azalan (ancak Blast oranı %5’in üstünde kalan) hastalarda bu durumu belirten yeni bir rapor düzenlenerek yalnızca 3 siklus daha tedaviye devam edilir. Relaps olan hastalarda başlama kriterlerine uygun olarak tedaviye tekrar başlanabilir.
3) Decitabin, yukarıdaki koşullarda 4 haftada bir 5 günlük sürede (20 mg/m2/gün) toplam 100 mg/m2’yi geçmeyecek şekilde kullanılır.
b) Decitabin, kemik iliğinde blast oranı %30'dan fazla olan, orta/kötü sitogenetik riski bulunan ve standart indük siyon kemoterapisi için aday olmayan 70 yaş ve üstü yeni tanı konmuş akut miyeloid lösemi (AML) tedavisinde;
1) İçinde en az bir hematoloji uzmanının bulunduğu 6 ay süre ile geçerli sağlık kurulu raporuna dayanılarak hematoloji uzman hekimleri tarafından reçete edilebilir.
2) Söz konusu teşhiste en fazla 6 siklus kullanılabilir.
c) Azasitidin ve decitabin birlikte kullanılamaz.

ı) Dasatinib ve nilotinib;
a) Kronik miyeloid lösemi tanılı yetişkin hastaların tedavisinde;
1) Dasatinib; imatinib dahil önceki tedavilere dirençli veya intolere (aşağıdaki 4. ve 5. maddede belirtilen koşullarda), Philadelphia kromozomu pozitif kronik, hızlanmış veya blastik evre kronik miyeloid lösemi tanılı yetişkin hastaların tedavisinde; prospektüsünde yazılan başlama kriterleri dikkate alınarak, bu durumların belirtildiği en az bir hematoloji uzmanının yer aldığı en fazla 6 ay süreli sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkoloji veya hematoloji uzman hekimleri tarafından reçetelenir.
2) Nilotinib yalnızca; imatinib dahil önceki tedavilere dirençli veya intolere (aşağıdaki 4. ve 5. maddede belirtilen koşullarda), Philadelphia kromozomu pozitif kronik evre veya hızlanmış evre kronik miyeloid lösemi tanılı yetişkin hastaların tedavisinde; prospektüsünde yazılan başlama kriterleri dikkate alınarak, bu durumların belirtildiği en az bir hematoloji uzmanının yer aldığı, en fazla 6 ay süreli sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkoloji veya hematoloji uzman hekimleri tarafından reçetelenir.
3) (Mülga:RG-05/08/2015-29436/15 c md. Yürürlük:13/08/2015)
4) Direnç gelişmesi durumu;
1- 3. ayda tam hematolojik yanıt olmaması veya Philadelphia kromozomu %95 üzerinde pozitif olması,
2- 6. ayda uluslararası skala ile (ıs) BCR-ABL >%10 olması veya Philadelphia kromozomu % 35 üzerinde pozitif olması,
3- 12. ayda uluslararası skala ile (ıs) BCR-ABL >% 1 olması veya Philadelphia kromozomu pozitif olması,
4- Tedavi sırasında herhangi bir zamanda aşağıdaki durumlardan herhangi birinin oluşması;
a) Tam hematolojik yanıt kaybı
b) Tam sitogenetik yanıt kaybı
c) En az 2 ölçümle konfirme edilmiş majör moleküler yanıt kaybı (uluslararası skala ile %1’in üzerinde olması)
ç) Mutasyon
d) Philadelphia kromozomu pozitifliği ile birlikte klonal karyotipik anormallik
5) İntolerans gelişmesi durumu;
Yan etkinin ne olduğu ve derecesinin nasıl saptandığı raporda belirtilmek koşulu ile grade (derece) 3-4 yan etki oluşması.
6) Dasatinib ve nilotinib kombine olarak kullanılamayacaktır.
b) ALL (akut lenfoblastik lösemili) yetişkin hastaların tedavisinde;
1) Dasatinib; Relaps/refrakter Philadelphia kromozomu pozitif (Ph+) ALL (akut lenfoblastik lösemili) yetişkin hastaların tedavisinde çoklu ajanlı kemoterapi şemaları ile birlikte içinde en az bir hematoloji uzmanının yer aldığı, en fazla 6 ay süre ile geçerli sağlık kurulu raporu ile tıbbi onkoloji veya hematoloji uzman hekimleri tarafından reçetelenir.
2) Dasatinib ve nilotinib kombine olarak kullanılamayacaktır.

i) Sunitinib;
1) İmatinibe dirençli metastatik veya rezekte edilemeyen gastrointestinal stromal tümörlerin (GIST) veya sitokin (interferon veya interlökin) sonrası progresyon olan metastatik renal hücreli karsinomların tedavisinde, içinde en az bir tıbbi onkoloji uzmanının bulunduğu tedavi protokolünü de gösterir ve en fazla 6 ay süre ile geçerli sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkologlar tarafından reçetelenir. Rapor süresinin sonunda tedavinin devamı için hastalıkta progresyon olmadığı belirlenmeli ve bu durum çıkarılacak raporda belirtilmelidir.
2) Temsirolimus, sunitinib, sorafenib ve pazopanib metastatik renal hücreli karsinomlu hastalarda ardışık ya da kombine olarak kullanılamaz.
3) Metastatik ya da lokal ileri evrede olan ve cerrahi tedavinin mümkün olmadığı, iyi differansiye, Ki-67 indeksi 5 ve altında olan, RECIST kriterlerine göre hastalık progresyonunun bulunduğu, daha önce somatostatin ve bir sıra kemoterapi uygulanmış olan pankreatik nöroendokrin tümörlerin tedavisinde, Ki-67 indeksini içeren patoloji rapor bilgilerinin bulunduğu, tedavi protokolünü de gösterir en az bir tıbbi onkoloji uzman hekiminin yer aldığı sağlık kurulu raporuna dayanılarak bu uzman hekimlerce reçetelenir.
4) Sunitinib ve everolimus pankreatik nöroendokrin tümör tedavisinde ardışık ya da kombine olarak kullanılamaz.

j) Lapatinib; Daha önce antrasiklin, taksan ve trastuzumab ile tedavi görmüş ve halen progresyon gösteren, c-erb B2 immünhistokimya testi sonucu 3 (+) veya FISH (+) olan metastatik meme kanserli hastalarının tedavisinde kapesitabin ile kombine olarak kullanılır. Lapatinib + kapesitabin progresyona kadar geçen sürede, hastanın tedaviden fayda görmesi ve bu durumun reçete üzerinde hekim tarafından belirtilmesi halinde ödenir. Lapatinib + kapesitabin kullanılıyor iken progresyon gelişen hastalarda tedavinin sonraki basamaklarında lapatinib ödenmez. Tıbbi onkoloji uzman hekiminin yer aldığı sağlık kurulu raporu ile bu uzman hekimlerce veya bu sağlık kurulu raporuna dayanılarak ikinci ve üçüncü basamak sağlık kurumlarındaki tüm uzman hekimlerce reçete edilir.

k) Temsirolimus; Sitokin (interferon veya interlökin) sonrası progresyon olan metastatik renal hücreli karsinomların tedavisinde, aşağıdaki 6 kriterden en az üç tanesinin bulunduğu kötü prognoz grubu kabul edilen hastalarda; bu durumu belirtir en az iki tıbbi onkoloji uzmanının yer aldığı tedavi protokolünü gösterir en fazla 6 ay süreli sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkoloji uzman hekimlerince reçete edilir. Temsirolimus, sunitinib, sorafenib ve pazopanib metastatik renal hücreli karsinomlu hastalarda ardışık ya da kombine olarak kullanılamaz.
1) Laktat dehidrogenaz düzeyinin normalin üst sınırından 1,5 kat veya daha fazla artmış olması,
2) Hemoglobinin normal değerinin alt sınırdan düşük olması,
3) Düzeltilmiş kalsiyum düzeyinin 10mg/dl nin üzerinde olması,
4) Tanıdan itibaren sistemik tedavinin başlangıcına kadar geçen sürenin 1 yıldan az olması,
5) Performans durumu ECOG’ a göre 2 ve üzerinde olması,
6) İki ya da daha fazla organ metastazının bulunması,

l) Sorafenib;
1) Metastatik renal hücreli karsinom (mRCC) endikasyonunda;
a. Sitokin (interferon veya interlökin) sonrası progresyon olan metastatik renal hücreli karsinomların tedavisinde, içinde en az bir tıbbi onkoloji uzmanının bulunduğu tedavi protokolünü de gösterir ve en fazla 6 ay süre ile geçerli sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkologlar tarafından reçetelenir. Rapor süresinin sonunda tedavinin devamı için hastalıkta progresyon olmadığı belirlenmeli ve bu durum raporda belirtilmelidir.
b. Temsirolimus, sunitinib, sorafenib ve pazopanib metastatik renal hücreli karsinomlu hastalarda ardışık ya da kombine olarak kullanılamaz.
2) Karaciğer kanserinde; lokal tedavi yöntemlerinin uygun olmadığı ve fonksiyonel karaciğer rezervinin Child-Pugh-A evresinde olduğu klinik ve laboratuvar bulgularla raporda kanıtlanmış olan; lokal ileri veya metastatik hepatocellüler kanserli olgularda; daha önce en az bir kemoterapi tedavisi uygulanmış ve progresyon gelişmiş hastalarda, ikinci basamak tedavi seçeneği olarak kullanılabilir. Hastanın kemoterapiye engel olacak bir durumu var ise bu durum sağlık raporunda belirtilerek birinci basamakta da kullanılabilir. Sorafenib en az bir tıbbi onkoloji uzmanının bulunduğu, tedavi protokolünü gösterir sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkoloji uzmanları tarafından reçetelenir. Rapor süresinin sonunda tedavinin devamı için progresyon olmadığı belirlenmeli, bu durum ve karaciğer rezervinin Child-Pugh-A evresinde devam ettiği raporda belirtilmelidir.
3) Tiroid kanseri endikasyonunda; daha önce VEGF-TKİ gibi hedefe yönelik bir tedavi almamış cerrahi ve radyoterapi gibi lokal tedavilere uygun olmayan veya bu tedaviler sonrası progresyon gösteren, son 14 ay içerisinde RECIST kriterlerine göre progresyon göstermiş radyoaktif iyot tedavisine dirençli lokal relaps veya metastatik diferansiye tiroid kanserlerinde monoterapi olarak progresyona kadar kullanılabilir. Progresyon sonrası kombinasyon veya monoterapi olarak kullanılamaz. Sorafenib bu durumların belirtildiği en az bir tıbbi onkoloji uzmanının bulunduğu, 6 ay süreli sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkoloji uzman hekimleri tarafından reçetelenir.

m) Pemetrekset;
1) Lokal ileri evre ya da metastatik küçük hücreli dışı akciğer kanserli hastalardan nonskuamöz (adenokarsinom ya da büyük hücreli karsinom) histolojik alt grubunda birinci basamak kemoterapi sonrası progresyon gelişen hastalarda tıbbi onkoloji uzmanının yer aldığı 6 ay süreli sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkoloji veya göğüs hastalıkları uzman hekimlerince reçete edilir.
2) Malign plevral mezotelyomada; üç uzman hekim tarafından düzenlenen ve tedavi protokolünü gösterir sağlık kurulu raporuna dayanılarak uzman hekimlerce reçete edilir.

n) Lenalidomid;
1) En az 2 kür standart multiple myelom tedavisi (VAD, MP veya diğer standart antimiyelom rejimler) kullanım sonrası hastalık progresyonu gelişmiş hastalardan;
a) Yeterli doz ve sürede talidomid veya bortezomib kürlerine dirençli veya EMG ile kanıtlanmış nöropati nedeni ile bu ajanların kullanılamadığı hastaların tedavisinde veya,
b)Transplantasyon sonrasında dirençli hastalığı olan multiple myelom (MM) hastalarının tedavisinde,
hematoloji ve/veya onkoloji uzmanının yer aldığı 3 ay süreli sağlık kurulu raporuna dayanılarak yine bu hekimler tarafından reçete edilir. 3 üncü kür sonunda en az minör yanıt yoksa tedavi sonlandırılır. 3 üncü kür sonunda en az minör yanıt, 6 ncı kür sonunda en az kısmi yanıt var ise tedaviye devam edilir. Tedavinin devamında her 6 ncı kür sonunda en az kısmi yanıt var ise tedavi toplam 26 küre tamamlanabilir.
2) Tek başına veya başka sitogenetik anomalilerle birlikte 5q delesyonu saptanan miyelodisplastik sendromlu hastalardan;
a) IPSS(Uluslararası prognoz puanlama sistemi)'ye göre düşük veya orta-1 riskli ve
b) Transfüzyona bağımlı anemisi bulunan hastalarda; hematoloji ve/veya tıbbi onkoloji uzmanının yer aldığı 3’er aylık sağlık kurulu raporlarına dayanılarak hematoloji veya tıbbi onkoloji uzman hekimleri tarafından reçete edilebilir. Tedavinin 4. ayın sonunda yapılan yanıt değerlendirmesinde, 8 hafta içinde hiç transfüzyon yapılmamış olması koşulu ile transfüzyon ihtiyacının ortadan kalkması halinde bu durum ilgili sağlık kurulu raporunda belirtilir. Sağlık kurulu raporları ile tedavi 12. aya kadar uzatılabilir. 4. ayda yapılan yanıt değerlendirmesinde transfüzyon ihtiyacının ortadan kalkmaması halinde tedavi sonlandırılır. Bu endikasyonda lenalidomidin yalnızca 5 ve 10 mg’lık formları en fazla günlük 1x1 dozunda ödenir.

o) Erlotinib; lokal ileri evre ya da metastatik adenokarsinom histolojik tipinde olan küçük hücreli dışı akciğer kanserli, hiç sigara kullanmamış, daha önce kemoterapi almış ve progresyon gelişmiş hastalarda; bu durumun belirtildiği tıbbi onkoloji uzmanının yer aldığı 6 ay süreli sağlık kurulu raporuna dayanılarak, ikinci ve üzeri tedavi basamaklarında bu uzman hekimlerce veya göğüs hastalıkları uzman hekimlerince reçete edilir.

ö) Raltitreksed;
1) Kolorektal kanser hastalarına tıbbi onkoloji uzman hekiminin yer aldığı sağlık kurulu raporu ile bu hekimlerce veya bu sağlık kurulu raporuna dayanılarak ikinci ve üçüncü basamak sağlık kurumlarında tüm uzman hekimlerce reçete edilir.
2) Malign plevral mezotelyomada; üç uzman hekim tarafından düzenlenen ve tedavi protokolünü gösterir sağlık kurulu raporuna dayanılarak uzman hekimlerce reçete edilir.

p) Everolimus;
Hastalığı VEGF (Vasküler Endotelyal Büyüme Faktörü) hedefli tedavi sırasında veya sonrasında progresyon gösteren metastatik renal hücreli karsinomalı hastalarda en az bir tıbbi onkoloji uzmanının bulunduğu tedavi protokolünü de gösterir 6 ay süreli sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkoloji uzman hekimlerince reçete edilmesi halinde bedeli ödenir.
2) Cerrahi ya da diğer lokal tedavi yaklaşımlarına uygun bulunmayan, son 12 ay içinde RECIST kriterlerine göre progresyon gösteren, metastatik ya da lokal ileri evrede olan, iyi differansiye (Ki-67 değeri 20 veya altında olan) pankreatik nöroendokrin tümörü bulunan, daha önce somatostatin ve kemoterapi uygulanmış olan hastalarda en az bir tıbbi onkoloji uzmanının bulunduğu tedavi protokolünü gösterir 6 ay süreli sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkoloji uzman hekimlerince reçete edilmesi halinde bedeli ödenir.
3) Sunitinib ve everolimus pankreatik nöroendokrin tümör tedavisinde ardışık ya da kombine olarak kullanılamaz.

r) Pazopanib; (Değişik: RG- 25/07/2014-29071 / 27-a md. Yürürlük: 07/08/2014 )
1) Biyolojik tedaviler (interferon ya da interlökin) sonrasında progresyon gelişmiş lokal ileri ya da metastatik evredeki renal hücreli karsinomların tedavisinde,
2) En az bir, en fazla iki seri kemoterapi sonrasında progresyon göstermiş metastatik sarkomun, prospektüsünde belirtilen alt tiplerinde,
3) En az bir tıbbi onkoloji uzmanının bulunduğu tedavi protokolünü de gösterir 6 ay süreli sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkoloji uzmanları tarafından reçetelenir. Rapor süresinin sonunda tedavinin devamı için hastalıkta progresyon olmadığı yeni düzenlenecek raporda belirtilmelidir.
4) Temsirolimus, sunitinib, sorafenib ve pazopanib metastatik renal hücreli karsinomlu hastalarda ardışık ya da kombine olarak kullanılamaz.

s) Cinacalcet; paratiroid karsinomu endikasyonunda; opere olmuş ancak nüks olan hastalarda, bifosfonatlar ile hiperkalsemisi kontrol altına alınamamış ve albümin ile düzeltilmiş serum kalsiyum değeri ≥10,5 mg/dl olduğu belirtilen endokrinoloji uzman hekimince düzenlenen bir yıl süreli uzman hekim raporuna dayanılarak iç hastalıkları uzmanlarınca reçetelenebilir.

ş) Trabektedin; doksorubisin ve ifosfamid içeren kemoterapi rejimleri sonrasında progresyon gelişmiş lokal ileri ve metastatik liyomiyosarkom ve liposarkomlu hastalarda; bu durumun belirtildiği en az bir tıbbi onkoloji uzmanının bulunduğu tedavi protokolünü de gösterir 6 ay süreli sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkoloji uzmanları tarafından reçetelenir. Rapor süresinin sonunda tedavinin devamı için hastalıkta progresyon olmadığı yeni düzenlenecek raporda belirtilmelidir.

t) Panitumumab;
1) Daha önce panitumumab veya diğer anti-EGFR (Anti-Epidermal Büyüme Faktörü Reseptörü) tedavileri kullanmamış, ECOG performans skoru 0-1 olan, KRAS wild tip metastatik kolorektal kanserli hastalarda; birinci veya ikinci seri tedavide FOLFOX veya FOLFIRI kombinasyon kemoterapi rejimlerinin sadece birisi ile progresyona kadar kullanılır. Bu durumların belirtildiği en az bir tıbbi onkoloji uzmanının bulunduğu 6 ay süreli sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkoloji uzmanları tarafından reçete edilir.
2) Progresyon durumunda veya beraberindeki kemoterapi rejiminin değiştirilmesi durumunda panitumumab veya başka bir anti-EGFR tedavisi kullanılmaz.

u) Kabazitaksel ve abirateron;
1) Hormonal tedavi ve sonrasında dosetaksel temelli kemoterapi tedavisine progresyon gelişmiş metastatik prostat kanserli hastalarda prednizolon ile kombine olarak kullanılır.
2) En az bir tıbbi onkoloji uzmanının bulunduğu tedavi protokolünü de gösterir 6 ay süreli sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkoloji uzmanları tarafından reçetelenir.
3) Sağlık kurulu raporunda; progresyonun, PSA ve radyolojik görüntüleme yöntemleriyle (RECIST kriterleri ile) tespit edildiği, ECOG performans skorunun (0-1) olduğu ve testosteron düzeyinin kastrasyon seviyesinde olduğu belirtilir.
4) Rapor süresinin sonunda tedavinin devamı için düzenlenecek yeni raporda tedaviye başlangıç kriterleri ile birlikte hastada progresyon olmadığı belirtilmelidir.
5) Kabazitaksel ve abirateron ardışık olarak kullanılamaz.

ü) Fluorourasil topikal formları; sağlık raporu koşulu aranmaksızın yalnızca dermatoloji, tıbbi onkoloji ve plastik cerrahi uzmanları tarafından reçete edilir.

v) Aksitinib; bir sitokin tedavisi sonrası progresyon göstermiş olan veya bir sitokin tedavisi sonrası bir seri VEGF-TKİ (Vasküler Endotelyal Büyüme Faktörü – Tirozin Kinaz İnhibitörü) tedavisi kullanmış ve sonrasında progresyon göstermiş relaps/metastatik renal hücreli karsinomun tedavisinde; en az bir tıbbi onkoloji uzmanının bulunduğu 6 ay süreli sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkoloji uzmanları tarafından reçete edilir. Rapor süresinin sonunda tedavinin devamı için hastalıkta progresyon olmadığı belirlenmeli ve bu durum yeni raporda belirtilmelidir.

y) Setuksimab:
1) Metastatik kolorektal kanser endikasyonunda;
a) Daha önce setuksimab veya diğer anti-EGFR (Anti-Epidermal Büyüme Faktörü Reseptörü) tedavileri kullanmamış, ECOG performans skoru 0-1 olan, RAS wild tip metastatik kolorektal kanserli hastalarda; birinci veya ikinci seri tedavide FOLFOX veya FOLFIRI kombinasyon kemoterapi rejimlerinin sadece birisi ile progresyona kadar kullanılır. Bu durumların belirtildiği en az bir tıbbi onkoloji uzmanının bulunduğu 6 ay süreli sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkoloji uzmanları tarafından reçete edilir.
b) Progresyon durumunda veya beraberindeki kemoterapi rejiminin değiştirilmesi durumunda setuksimab veya başka bir anti-EGFR tedavisi kullanılamaz.
2) Skuamoz hücreli baş ve boyun kanseri endikasyonunda; nüks yada metastatik nazofarenks dışı baş-boyun yassı hücreli kanseri olan, ECOG performans statüsü 0-1 olan hastalarda, birinci basamakta platin ve 5-Fluorourasil içeren kemoterapi rejimi ile kombine olarak birlikte kullanılır. Bu durumların belirtildiği en az bir tıbbi onkoloji uzmanının bulunduğu sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkoloji uzmanları tarafından reçete edilir.

z) Dabrafenib ve vemurafenib;
1) Daha önce herhangi bir RAF yolağı inhibitörü kullanmamış ve ECOG performans skoru 0 veya 1 olan ve BRAF V600 mutasyonu pozitif olan aşağıda belirtilen hasta gruplarında tek ajan olarak progresyona kadar kullanılabilir;
a) Lokal tedaviler sonrası progresyon göstermiş ve lokal tedavilerin tekrar kullanılamadığı relaps malign melanom
b) Metastatik malign melanom
2) Progresyon sonrası tek ajan olarak veya başka tedavilerle kombinasyon şeklinde kullanılamaz.
3) Tıbbi onkoloji uzman hekiminin yer aldığı ve yukarıdaki durumların belirtildiği en fazla 6 ay süreli sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkoloji uzman hekimlerince reçete edilebilir.
4) Dabrafenib ve vemurafenib ardışık ya da kombine olarak kullanılamaz.

aa) Beksaroten;
1) En az bir sistemik tedaviye dirençli erişkin hastalarda ileri evre (EORCT evre IIB, III, IV) kutanöz T-hücreli lenfomanın cilt bulgularının tedavisinde; tıbbi onkoloji, hematoloji veya dermatoloji uzman hekimlerinden en az birinin yer aldığı sağlık kurulu raporuna dayanılarak uzman hekimlerce reçete edilir.
2) Bu grup hastalarda lipid düşürücü ilaç kullanılması gerektiğinde, bu durumun raporda belirtilmesi halinde SUT'un “4.2.28- Lipid düşürücü ilaçların kullanım ilkeleri” maddesi koşulları aranmaz.

bb) Krizotinib; ALK (Anaplastik Lenfoma Kinaz) pozitifliği FISH testi ile doğrulanmış, en az bir seri kemoterapi kullanmış ve sonrasında progresyon göstermiş metastatik non-squamöz küçük hücreli dışı akciğer kanseri hastalarının tedavisinde, tıbbi onkoloji uzmanının yer aldığı 6 ay süreli sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkoloji uzmanı hekimlerince reçete edilir.

cc) Vismodegib;
1) Cerrahi, radyoterapi ve diğer lokal tedaviler sonrası progresyon göstermiş ve tekrar bu tedavilerin uygulanamadığının veya başlangıçta bu tedavilerin uygun olmadığının tespit edildiği progresif, semptomatik lokal ileri veya metastatik cildin bazal hücreli kanserinde; monoterapi olarak progresyona kadar kullanılır.
2) Bu durumların belirtildiği, bir tıbbi onkoloji, bir dermatoloji, bir radyasyon onkolojisi ve lokalizasyonuna göre ilgili bir cerrahi branş uzman hekiminin yer aldığı en fazla 6 ay süreli sağlık kurulu raporuna istinaden tedaviye başlanılır.
3) Tedaviye tıbbi onkoloji uzman hekiminin yer aldığı en fazla 6 ay süreli sağlık kurulu raporuna istinaden devam edilebilir.
4) Bu sağlık kurulu raporlarına dayanılarak tıbbi onkoloji uzman hekimlerince en fazla birer aylık dozlarda reçete edilir.
5) Progresyon sonrası monoterapi veya başka tedavilerle kombinasyon şeklinde kullanılamaz.

çç) Ruksolitinib;
1) Primer miyelofibrosis, post polistemik miyelofibrosis veya esansiyel trombositemi sonrası ikincil miyelofibrosis tanılı hastalarda splenomegaliye bağlı semptomların tedavisinde aşağıdaki koşulların tümünü taşıyan hastalarda kullanılır.
a) Semptomatik masif splenomegalisi bulunan,
b) DIPPS plus skorlama sistemine göre orta veya yüksek risk grubu olan,
c) En az bir seri tedavi almış ve uluslararası çalışma grubu uzlaşı kriterlerine göre 8 haftadan fazla süren kot kavsi altında fizik muayene ile ölçülen dalak boyutunda başlangıca göre ≥%50 (USG ile ölçülen dalak hacminde ≥%35) azalma elde edilemeyen veya elde edilen yanıtı kaybolan,
ç) Güncel kan sayım değerlerinde trombosit sayısının ≥100.000/mm3, hemoglobin düzeyinin ≥8 g/dl, nötrofil sayısının ≥1000/mm3 ve çevresel kan blast oranı <%10 olan,
d) Kemik iliği nakline uygun olmayan.
2) Üniversite veya eğitim ve araştırma hastanelerinde bu durumların belirtildiği en az bir hematoloji uzmanının bulunduğu 3 ay süreli sağlık kurulu raporuna dayanılarak hematoloji uzman hekimlerince reçete edilir.
3) Tedaviye başlandıktan 6 ay sonra yapılan yanıt değerlendirmesinde dalak boyutunda bir azalma yoksa veya semptomlarda tedavinin başlangıcından beri bir iyileşme görülmemişse tedavi kesilir. 6. ayda yapılan yanıt değerlendirmesi, devamında düzenlenecek her 3 aylık raporda belirtilir.

dd) Regorafenib;
1) Öncesinde floropirimidin, oksaliplatin ve irinotekan bazlı kemoterapi ve anti-VEGF (anti vasküler endotelyal büyüme faktörü) tedavisi ve RAS-doğal tip ise ayrıca anti-EGFR (anti epidermal büyüme faktörü reseptörü) ile tedavi görmüş ve progresyon göstermiş, ECOG performans skoru: 0-1 olan, yeterli organ fonksiyonu bulunan ve yaşam beklentisi üç aydan fazla olan, rezeke edilemeyen metastatik kolorektal kanser (mKRK) tedavisinde kullanılır.
2) Öncesinde imatinib mesilat ve sunitinib malat tedavileri görmüş ve progresyon göstermiş rezeke edilemeyen metastatik gastrointestinal stromal tümör (GİST) tedavisinde kullanılır.
3) Yukarıdaki durumlarda tıbbi onkoloji uzman hekiminin yer aldığı en fazla 6 ay süreli sağlık kurulu raporu ile tıbbi onkoloji uzman hekimleri tarafından birer aylık dozda reçete edilir.

ee) İpilimumab;
1) Daha önce en az bir seri sistemik tedavi kullanmış ve sonrasında progresyon göstermiş rezeke edilemeyen erişkin relaps veya metastatik erişkin malign melanom tedavisinde; tıbbi onkoloji uzman hekiminin yer aldığı 3 ay süreli sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkoloji uzman hekimlerince reçete edilebilir.
2) En fazla 4 doz (1 doz = 3 haftada bir uygulanan 3mg/kg dozunda uygulanan tedavi) tedavi bedeli karşılanır.
3) Dabrafenib, vemurafenib ve ipilimumab kombine olarak kullanılamaz.

ff) Trastuzumab emtansin; metastatik meme kanserinde daha önce trastuzumab ve bir taksan tedavisi almış ve hastalığı sonrasında progresyon göstermiş, HER-2/neu testi immunhistokimyasal olarak 3+ (+++) veya FISH/SISH/CISH pozitif olan hastalarda kurtarma tedavisinde tek ajan olarak progresyona kadar kullanılır. Progresyon sonrası tek ajan veya kombinasyon tedavisinin bir parçası olarak kullanılamaz. Daha önce herhangi bir sebeple pertuzumab kullanmış hastalarda endike değildir. Tıbbi onkoloji uzman hekiminin yer aldığı ve bu hususların belirtildiği sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkoloji uzman hekimlerince reçete edilir.

gg) pertuzumab; daha önce metastatik hastalığı için sistemik kemoterapi veya trastuzumab tedavisi almamış, ECOG performans skoru 0-1 olan, HER-2 immünhistokimya ile +3 veya FISH/CISH/SISH (+) olan, visseral metastazı olan metastatik meme kanserinde ilk seri tedavide trastuzumab ve dosetaksel kemoterapisi ile kombine olarak progresyona kadar kullanılabilir.Bu durumların belirtildiği tıbbi onkoloji uzman hekiminin yer aldığı sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkoloji uzman hekimlerince reçete edilir. Pertuzumab, daha önce erken evre meme kanseri için adjuvan veya neo-adjuvan olarak trastuzumab tedavisi almış ve sonrasında relaps gelişmiş hastalarda kullanılmaz. Pertuzumab tedavisi alırken progresyon gösteren hastalarda bir daha monoterapi veya kombinasyon tedavisinin bir parçası olarak devam edilemez.

ğğ) Karmustin;
1) Sağlık Bakanlığından hasta bazında alınacak endikasyon dışı onaya dayanılarak; beyin tümörleri-glioblastom, beyinsapı glioması, medullablastom, astrositom, ependimoma ve metastatik beyin tümörleri endikasyonlarında; yanlızca rekürrens veya nüks hastalarda tek ajan veya diğer onaylı kemoterapötik ajanlarla belirlenmiş kombinasyon tedavisi şeklinde tıbbi onkoloji uzman hekiminin yer aldığı tedavi protokolünü gösterir sağlık kurulu raporuna dayanılarak tıbbi onkoloji uzman hekimlerince reçete edilir. Bu şekildeki kullanımda endikasyon dışı onay tarihi ve süresi sağlık kurulu raporunda belirtilir.
2) Sağlık Bakanlığından hasta bazında alınacak endikasyon dışı onaya dayanılarak; hodgkın lenfoma ve non-hodgkın lenfoma hastalarında kemik iliği nakli hazırlık rejimi kullanımında hematoloji uzman hekiminin yer aldığı tedavi protokolünü gösterir sağlık kurulu raporuna dayanılarak hematoloji uzman hekimlerince reçete edilir. Bu şekildeki kullanımda endikasyon dışı onay tarihi ve süresi sağlık kurulu raporunda belirtilir.
3) Yukarıdaki koşullar dışında kullanılması halinde Kurumca bedelleri karşılanmaz.
(4) SUT’un 4.2.14.C maddesinde yer alan ilaçlardan jinekolojik malignite tedavisinde endikasyonu bulunanlar, ilgili maddelerinde tanımlı uzman hekimlerin yanı sıra yalnızca üçüncü basamak sağlık kurumlarında olmak üzere jinekolojik malignite tedavisinde ayrıca kadın hastalıkları ve doğum uzmanı hekiminin yer aldığı sağlık kurulu raporuna dayanılarak bu uzman hekimlerce de reçete edilebilir.

4.2.14.Ç - Kanser tedavisinde kullanılan diğer ilaçlar
(1) SUT’un 4.2.14 maddesinde isimleri veya endikasyonu belirtilmeyen ilaçların kanser tedavisinde kullanımında; tıbbi onkoloji veya hematoloji uzman hekimlerinden en az birinin yer aldığı 1 yıl süreli sağlık kurulu raporuna dayanılarak tüm uzman hekimlerce reçete edilir.

Prospektüs

Taxotere® 20 mg
Flakon
FORMÜLÜ
Her flakon, 20 mg dosetaksel trihidrat ,0.5 ml kafi miktarda polysorbate 80
DF/RPR2 içerir.
Her flakon beraberinde, çözücü ampul olarak 191.1 mg alkol (v/v % 95) ve 1.5 ml
kafi miktarda enjeksiyonluk su içerir.
Taxotere enjeksiyonluk konsantre sarı veya sarı-kahve renkli, berrak, visköz
çözeltidir.
FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLERİ
Farmakodinamik özellikler:
Dosetaksel yaşamsal mitotik ve interfaz hücresel fonksiyonlar için gerekli olan
hücrelerdeki mikrotübüler ağı bozmak suretiyle etki gösteren bir antineoplastik
ajandır. Dosetaksel tubulinin, stabil mikrotübüllerde toplanmasını teşvik ederken
aynı zamanda bunların dağılmasını da inhibe eder. Dosetaksel’in
mikrotubuluslara bağlanması bağlanmış mikrotübüllerdeki protofilament sayısını
değiştirmez.
Dosetaksel’in çeşitli tümör hücresi dizilerine ve klonojen tayinlerde yeni eksize
edilmiş tümör hücrelerine karşı in vitro olarak sitotoksik olduğu tespit edilmiştir.
Dosetaksel yüksek intraselüler konsantrasyonlara ulaşıp, burada uzun süre
kalır. Buna ek olarak, dosetaksel’in birçok ilaca direnç gösteren gen tarafından
kodlanan p-glikoproteinini fazla miktarda açığa çıkaran hücre dizileri üzerinde
aktivite gösterdiği tespit edilmiştir.
Önceki tedavisi antrasiklin içeren 449 ileri evre meme kanseri hastasının dahil
edildiği açık etiketli, çok merkezli, randomize faz III çalışmada tek ajan Taxotere
100 mg/m2 ile paklitaksel 75 mg/m2 karşılaştırılmıştır. Her iki uygulamada 3
haftada bir uygulanmıştır. Primer amacı etkilemeksizin (genel cevap oranları %
32’ye karşılık % 25, p=0.10) dosetaksel medyan progresyonsuz sağkalım (24.6
haftaya karşılık 15.6 hafta, p<0.01) ve genel sağkalım (15.3’e karşılık 12.7 ay,
p=0.03) anlamlı olarak uzamıştır. Derece 3/4 yan etkiler tek ajan Taxotere (%
55.4) ile paklitaksele göre daha sıktır (% 23.0).
Farmakokinetik özellikler:
Dosetakselin farmakokinetiği kanser hastalarında 20-115 mg/m2 dozlarda faz I
çalışmalarda değerlendirilmiştir. Dosetaksel’in kinetik profili doza bağlı değildir
ve üç bölmeli farmakokinetik modele uygundur. Yarılanma süreleri α fazı için 4,
β fazı için 36 ve γ fazı için 11.1 saattir. Bu son faz kısmen dosetakselin periferik
kompartmanlardan yavaş çıkışına bağlıdır. 100 mg/m2 dozun 1 saatlik
infüzyonunu takiben, ortalama en yüksek plazma seviyesi 3.7 μg/ml ve buna
uyan AUC 4.6 h. μg/ml ‘dir. Toplam vücut klirensi ve sabit hal dağılım hacmi
ortalama değerleri sırasıyla 21 L/h/m2 ve 113 L’dir. Total vücut klirensinin
bireyler arası farklılığı yaklaşık %50’dir. Dosetaksel %95’in üzerinde bir oranda
proteine bağlanır.
14
C dosetaksel ile bir çalışma üç kanser hastasında gerçekleştirilmiştir.
Dosetaksel, tert-butilester grubunun sitokrom P450 aracılı oksidatif
metabolizmasının ardından hem idrarda hem feçeste atılmıştır. 7 gün içinde
üriner ve fekal atılımı, uygulanan radyoaktivitenin sırasıyla %6 ve %75’idir.
Feçeste atılan radyoaktivitenin yaklaşık %80’i ilk 48 saatte, bir majör inaktif
metabolit ve üç minör inaktif metabolit halinde ve de çok az bir kısmı
değişmeden atılmıştır. Dosetaksel farmakokinetiği hastanın yaşı ve cinsiyeti ile
değişmemiştir. Dosetakselin klirensi hafif ve orta şiddette sıvı retansiyonu olan
hastalarda değişmemiştir. Ciddi sıvı retansiyonu olan hastalarla ilgili veri
bulunmamaktadır.
Kombinasyon olarak kullanıldığında dosetaksel, doksorubisin klirensi ve
doksorubisinolün (doksorubisinin bir metaboliti) plazma seviyesini
etkilememiştir. Dosetaksel, doksorubisin ve siklofosfamid birlikte uygulandığında
farmakokinetikleri etkilenmemiştir.
Sisplatin kombinasyon tedavisinde dosetaksel’in klirensi monoterapiyi takiben
gözlenen ile benzer bulunmuştur. Taxotere infüzyonundan kısa süre sonra
uygulanan sisplatinin farmakokinetik profili tek başına sisplatin ile gözlenene
benzerdir.
Kapesitabinin dosetakselin farmakokinetiği ve dosetakselin kapesitabinin
farmakokinetiği üzerindeki etkisini değerlendiren faz I araştırma, kapesitabinin
dosetakselin farmakokinetiği üzerinde hiç etkisi olmadığını (Cmax ve AUC) ve
dosetakselin ana kapesitabin metaboliti 5’-DFUR’un farmakokinetiği üzerinde
hiç etkisi olmadığını göstermiştir.
Prednisonun dosetakselin farmakokinetiği üzerinde herhangi bir etkisi
gözlenmemiştir.
Dosetakselin karsinojenik potansiyeli araştırılmamıştır.
ENDİKASYONLARI
Meme kanseri:
Antrasiklin ve siklofosfamid ile eşzamanlı kombinasyon halinde veya ardışık
olarak Taxotere (dosetaksel), opere edilebilir nod-pozitif meme kanseri olan
hastaların adjuvan tedavisinde endikedir.
Taxotere (dosetaksel) doksorubisin ile kombine olarak, daha önce sitotoksik
tedavi almamış olan, lokal olarak ilerlemiş veya metastatik meme kanseri
hastalarının birinci basamak tedavisinde endikedir.
Taxotere (dosetaksel) daha önceki kemoterapisi başarılı olmayan, lokal olarak
ilerlemiş veya metastatik meme kanseri hastalarının tedavisinde endikedir.
Daha önceki kemoterapi antrasiklin veya alkilleyici ajan içermelidir.
Taxotere (dosetaksel) trastuzumab ile kombinasyon halinde, daha önce
metastatik hastalık için kemoterapi almamış HER-2 neu aşırı pozitif (3 pozitif
veya FISH tekniği ile pozitif) metastatik meme kanseri hastalarının tedavisinde
endikedir.
Taxotere (dosetaksel) ile kapesitabin kombinasyonu daha önceki kemoterapisi
başarılı olmayan, lokal olarak ilerlemiş veya metastatik meme kanseri
hastalarının tedavisinde endikedir. Daha önceki tedavi antrasiklin içermelidir.
Küçük hücreli olmayan akciğer kanseri:
Sisplatin ile kombinasyon halinde Taxotere (dosetaksel), rezeke edilemeyen,
lokal olarak ilerlemiş veya metastatik küçük hücreli olmayan akciğer kanseri
bulunan, bu hastalık için daha önce kemoterapi almamış hastaların tedavisinde
endikedir.
Taxotere (dosetaksel), daha önceki kemoterapisi başarılı olmayan, lokal olarak
ilerlemiş veya metastatik küçük hücreli olmayan akciğer kanseri olan platin bazlı
tedaviye yanıtsız hastaların tedavisinde endikedir.
Over kanseri:
Taxotere (dosetaksel) epitelyal over kanserinin birinci basamak tedavisinde
platin grubu ile kombine olarak kullanılır.
Taxotere (dosetaksel) platin sensitive veya platine refrakter nüks over
kanserlerinde endikedir.
Baş-boyun kanseri:
Taxotere (dosetaksel) lokal ileri, rekürren ve metastatik baş-boyun kanserlerinin
tedavisinde endikedir.
Prostat kanseri:
Taxotere (dosetaksel), prednison veya prednisolon ile kombinasyon halinde,
hormona refrakter metastatik prostat kanseri olan hastaların tedavisinde
endikedir.
Mide Adenokarsinomu:
Taxotere (dosetaksel) sisplatin ve 5-florourasil ile kombinasyon halinde,
metastatik gastroözofageal bileşke adenokarsinomu dahil olmak üzere
metastatik mide adenokarsinomu olan, daha önce metastatik hastalık için
kemoterapi almamış hastaların tedavisinde endikedir.
KONTRENDİKASYONLARI
Taxotere veya polisorbat 80 ile formüle edilen diğer ilaçlara karşı hipersensitivite
reaksiyonları göstermiş olan hastalarda Taxotere kontrendikedir.
Dosetaksel nötrofil sayısı < 1500 hücre/mm3 olan hastalarda kullanılmamalıdır.
Dosetaksel gebe ve emziren hastalarda kullanılmamalıdır.
Veri bulunmadığından, dosetaksel ağır karaciğer bozukluğu olan hastalarda
kullanılmamalıdır (Bkz. “Uyarılar/Önlemler” ve “Kullanım şekli ve Dozu”).
Dosetaksel diğer ilaçlar ile kombine edildiğinde, bu ilaçların da
kontrendikasyonları göz önüne alınmalıdır.
UYARILAR/ÖNLEMLER
Meme, küçük hücreli olmayan akciğer, over, baş-boyun kanseri hastaları için
tüm hastalara, sıvı retansiyonu ve hipersensitivite reaksiyonlarının şiddetini
azaltmak amacıyla, deksametazon gibi kortikosteroidlerle 16 mg günlük dozda
(örn günde iki defa 8 mg) Taxotere tedavisinden önceki gün başlamak suretiyle
3 gün boyunca ön tedavi yapılmalıdır (bkz “Kullanım Şekli ve Dozu”).
Prostat kanseri için, premedikasyon, dosetaksel infüzyonundan 12 saat, 3 saat
ve 1 saat önce uygulanan oral deksametazon 8 mg’dır (Bkz. Kullanım şekli ve
dozu).
Hematolojik etkiler: Nötropeni dosetaksel tedavisinin en sık karşılaşılan advers
etkisidir. Nötrofil sayısı en alt düzeyine yaklaşık 7 günde iner. Ancak daha önce
ağır bir tedavi görmüş hastalarda bu süre daha kısa olabilir. Tam kan sayımı
takibi dosetaksel alan tüm hastalarda yapılmalıdır. Nötrofiller > 1500 hücre/mm3
düzeyine çıkıncaya kadar hastalar Taxotere ile tedavi edilmemelidir (bkz
Kullanım Şekli ve Dozu).
Dosetaksel tedavisi sırasında karşılaşılan ağır nötropeni vakalarında (7 günden
uzun süre < 500 hücre/mm3) doz azaltılmasına gidilmeli ve uygun semptomatik
tedavi uygulanmalıdır (bkz. “Kullanım Şekli ve Dozu”).
Sisplatin ve 5-florourasil ile kombinasyon halinde dosetaksel (TCF) ile tedavi
edilen hastalarda, hastalar profilaktik G-CSF aldığında febril nötropeni ve
nötropenik enfeksiyon daha düşük oranlarda görülmüştür. Komplike nötropeni
(febril nötropeni, sürekli nötropeni veya nötropenik enfeksiyon) riskini
hafifletmek için, TCF ile tedavi edilen hastalar profilaktik G-CSF almalıdır. TCF
alan hastalar yakından izlenmelidir (bkz. “Kullanım Şekli ve Dozu” ve “Yan
etkiler/advers etkiler”).
Hipersensitivite reaksiyonları: Hastalar hipersensitivite reaksiyonları
açısından, özellikle birinci ve ikinci kürlerde yakından izlenmelidir. Taxotere
infüzyonunun başlangıcından sonra birkaç dakika içerisinde hipersensitivite
reaksiyonları meydana gelebilir. Bu nedenle bronkospazm ve hipotansiyon
tedavisi için gerekli donanım hazır bulundurulmalıdır. Ateş basması veya
lokalize deri reaksiyonları gibi küçük çaplı reaksiyonların meydana gelmesi
halinde, dosetaksel tedavisinin kesilmesine gerek yoktur. Ancak tedavi
gerektiren hipotansiyon, bronkospazm veya genel kızarıklık/eritem gibi şiddetli
reaksiyonlarda Taxotere infüzyonuna derhal son verilmeli ve agresif tedavi
uygulanmalıdır. Ağır hipersensitivite reaksiyonları görülmüş olan hastalar
Taxotere ile tekrar riske sokulmamalıdır.
Deri reaksiyonları: Ekstremitelerde (avuçlarda ve ayak tabanlarında) ödemi
takiben deskuamasyonun meydana geldiği lokalize eritemler gözlenmiştir.
Erüpsiyonlar ve ardından meydana gelen deskuamasyonlar gibi ciddi
semptomlar nedeniyle tedavinin kesilmesi veya ara verilmesi gerektiği
bildirilmiştir (bkz. “Kullanım Şekli ve Dozu”).
Sıvı tutulması: Plevral efüzyon, perikardiyal efüzyon ve asit gibi ciddi sıvı
retansiyonu olan hastalar yakından takip edilmelidir.
Karaciğer yetmezliği: Dosetaksel 100 mg/m2 dozda tek ajan olarak, serum
transaminaz düzeyleri (ALT, AST) normal değerlerin üst sınırı’nın 1.5 katından
daha yüksek ve beraberinde serum alkali fosfataz düzeyleri normal değerlerin
üst sınırı’nın 2.5 katından daha yüksek olan hastalara uygulandığında, sepsis
de dahil sebeplerle toksik ölüm, ölümcül olabilecek gastrointestinal hemoraji,
febril nötropeni, enfeksiyonlar, trombositopeni, stomatit ve asteni gibi ciddi
advers etkilerin insidansı artmaktadır. Bu nedenle karaciğer fonksiyon testleri
(KFT) yüksek sonuç veren hastalarda önerilen dosetaksel dozu 75 mg/m2 olup
KFT’leri başlangıçta ve her kür öncesi ölçülmelidir (bkz. “Kullanım Şekli ve
Dozu”). Serum bilirubin düzeyi normal değerin üstünde olan ve/veya ALT ve
AST değerleri normalin üst sınırının 3.5 katından daha yüksek olup, beraberinde
alkali fosfataz değeri normalin üst sınırının 6 katından daha yüksek olan
hastalara doz azaltılması önerilmez ve kesinlikle endike olmadıkça dosetaksel
kullanılmamalıdır.
Mide adenokarsinomu olan hastaların tedavisi için sisplatin ve 5-florourasil
kombinasyonunu değerlendiren bir pivotal çalışmada, ALT ve/veya AST
değerleri normalin üst sınırının 1.5 katından daha yüksek olup, beraberinde
alkali fosfataz değeri normalin üst sınırının 2.5 katından daha fazla olan ve
bilirubin değeri normalin üst sınırının 1 katından daha fazla olan hastalar
çalışma dışı bırakılmıştır. Bu hastalarda doz ayarlaması önerilmez ve
dosetaksel kullanılmamalıdır.
Karaciğer yetmezliği olan hastalarda dosetakselin kombinasyon tedavileriyle
ilgili veri yoktur.
Böbrek yetmezliği: Ciddi böbrek yetmezliği olan hastalarda dosetaksel tedavisi
ile ilgili veri yoktur.
Sinir sistemi: Ciddi periferik nöropati gelişimi doz azaltılmasını gerektirir. (bkz.
“Kullanım Şekli ve Dozu”)
Kardiyak toksisite: Trastuzumab ile kombinasyon halinde Taxotere almakta
olan hastalarda, özellikle antrasiklin (doksorubisin veya epirubisin) içeren
kemoterapiyi takiben kalp yetersizliği gözlenmiştir. Bu orta dereceli ila şiddetli
olabilmektedir ve ölümle bağıntılı bulunmuştur (bkz. “Yan etkiler/Advers etkiler”).
Trastuzumab ile kombinasyon halinde Taxotere tedavisi için aday olan hastalar
temel kardiyak değerlendirme geçirmelidirler. Kardiyak bozukluk gelişebilecek
hastaları belirlemek için kadiyak fonksiyon tedavi sırasında takip edilmelidir (örn.
Üç ayda bir). Daha detaylı bilgi için trastuzumab kısa ürün bilgilerine bakınız.
Diğer: Tedavinin bitiminden en az üç ay sonrasına kadar kontraseptif önlemler
alınmalıdır.
Meme kanserinin adjuvan tedavisinde kullanım için ek uyarılar
Komplike nötropeni
Komplike nötropeni (uzun süreli nötropeni, febril nötropeni ya da enfeksiyon
dahil) bulunan hastalar için G-CSF kullanılması ve dozun azaltılması
düşünülmelidir (bkz. Kullanım şekli ve dozu).
Gastrointestinal reaksiyonlar
Nötropeni ile birlikte ya da nötropeni olmaksızın erken dönemde ortaya çıkan
abdominal ağrı ve hassasiyet, ateş, diyare gibi semptomlar ciddi gastrointestinal
toksisitenin erken manifestasyonları olabilir ve bu semptomlar vakit
geçirmeksizin değerlendirilmeli ve tedavi edilmelidir.
Konjestif kalp yetmezliği
Hastalar, tedavi sırasında ve takip dönemi boyunca konjestif kalp yetmezliği
semptomları açısından takip edilmelidir.
Lösemi
TAXOTERE, doksorubisin ve siklofosfamid (TAC) uygulanan kadınlarda akut
miyeloid lösemi riski, antrasiklin/siklofosfamid içeren diğer rejimler için gözlenen
riske benzer düzeydedir.
4+ nodül bulunan hastalar
TAC için 4+ nodül bulunan hastalardaki yarar/risk oranı ara analizde tam olarak
belirlenmemiştir.
Yaşlı hastalar
Doksorubisin ve siklofosfamid ile kombinasyon halinde Taxotere kullanan >70
yaşındaki hastalara ilişkin veri mevcut değildir.
Bir prostat kanseri araştırmasında her üç haftada bir Taxotere ile tedavi edilen
333 hastadan 209’ı 65 yaş veya üzerinde ve 68’inin 75 yaş üzerinde olduğu
kaydedilmiştir. Her üç haftada bir Taxotere ile tedavi edilen hastalarda,
tırnaklarda değişiklik insidansı, 65 yaş veya üzerindeki hastalarda daha genç
hastalara kıyasla ≥%10 daha yüksek oranlarda görülmüştür. Ateş, diyare,
anoreksi ve periferal ödem insidansı 75 yaş veya üzerindeki hastalarda 65 yaşın
altındaki hastalara kıyasla ≥%10 daha yüksek oranda görülmüştür.
Mide kanseri araştırmasında sisplatin ve 5-florourasil ile kombinasyon halinde
Taxotere ile tedavi edilen 300 (221 hasta çalışmanın faz III bölümünde ve 79
hasta çalışmanın faz II bölümünde) hastadan, 74 hastanın 65 yaş veya üzerinde
ve 4 hastanın 75 yaş veya üzerinde olduğu kaydedilmiştir. Yaşlı hastalarda ciddi
advers olay insidansı genç hastalara kıyasla daha yüksek bulunmuştur.
Aşağıdaki advers olayların (tüm dereceler) insidansı, 65 yaş veya üzerindeki
hastalarda genç hastalara kıyasla ≥ %10 daha yüksek oranlarda meydana
gelmiştir: letarji, stomatit, nötropenik enfeksiyon. TCF ile tedavi edilen yaşlı
hastalar yakından izlenmelidir.
GEBELİK VE LAKTASYONDA KULLANIM
Gebelik:
Gebelik kategori D’dir. Gebe kadınlarda yapılmış bir araştırma
bulunmamaktadır. Tavşan ve farelerde dosetakselin embriyotoksik ve fetotoksik
olduğu ve farelerde üremeyi azalttığı bildirilmiştir. Diğer sitotoksik ilaçlarda
olduğu gibi, Taxotere gebe kadınlara uygulandığında fetusa zarar verebilir. Bu
nedenle dosetaksel gebe kadınlarda kullanılmamalıdır. Taxotere gebelik
sırasında kullanıldığı veya bu ilacın alınması sırasında hasta gebe kaldığı
taktirde,hastaya fetusun maruz kalabileceği risk potansiyeli anlatılmalıdır.
Üreme çağındaki kadınlar tedavi sırasında gebe kalmaktan kaçınmaları
konusunda uyarılmalıdır.
Taxotere’in anne sütünden itrah edilip edilmediği bilinmemektedir. Birçok ilacın
anne sütünden itrah olması ve Taxotere‘in süt çocukları üzerinde ciddi advers
reaksiyon potansiyeli bulunması nedeniyle, kadınlar, dosetaksel tedavisi
boyunca emzirmeyi kesmelidir.
Araç ve makine kullanımına etkisi:
Dosetakselin araç ve makine kullanımı üzerine etkisi yoktur.
YAN ETKİLER /ADVERS ETKİLER
Olasılıkla veya muhtemelen Taxotere uygulamasıyla ilişkili kabul edilen advers
reaksiyonların görüldüğü hastaların sayısı aşağıdaki gibi kaydedilmiştir:
Tek ajan olarak Taxotere 100 mg/m2 alan 1312 hasta ve 75 mg/m2 alan 121

hasta.
Doksorubisin ile kombinasyon halinde Taxotere alan 258 hasta.

Sisplatin ile kombinasyon halinde Taxotere alan 406 hasta.

Trastuzumab ile kombinasyon halinde Taxotere alan 92 hasta.

Kapesitabin ile kombinasyon halinde Taxotere alan 255 hasta.

Prednison veya prednisolon ile kombinasyon halinde Taxotere alan 332

hasta (klinik olarak önemli tedaviyle ilişkili advers olaylar sunulmaktadır).
Doksorubisin ve siklofosfamid ile kombinasyon halinde Taxotere alan 744

hasta (klinik açıdan önemli tedaviyle ilişkili advers olaylar sunulmaktadır).
Sisplatin ve 5-florourasil ile kombinasyon halinde Taxotere alan 300 (221

hasta çalışmanın faz III bölümünde ve 79 hasta çalışmanın faz II
bölümünde) hasta (klinik açıdan önemli tedaviyle ilişkili advers olaylar
sunulmaktadır).
Bu reaksiyonlar NCI Ortak Toksisite Kriterleri (derece 3 = G3; derece 3-4 = G3/4;
derece 4 = G4) ve COSTART terimleri kullanılarak açıklanmıştır. Sıklıklar şu
şekilde tanımlanmaktadır: Çok yaygın (>1/10); yaygın (>1/100, <1/10); yaygın
olmayan (>1/1000, <1/100); nadir (>1/10.000, <1/1000); çok nadir (<1/10.000).
Her sıklık grubunda, yan etkiler azalan ciddiyet sıralamasına göre verilmektedirler.
Tek başına Taxotere’in en yaygın olarak bildirilen advers reaksiyonları nötropeni,
(geri dönüşlü, kümülatif olmayan, taban değere dönmesi 7 gün alan ve ciddi
nötropeninin (<500 hücre/mm3) 7 gün sürdüğü), anemi, alopesi, bulantı, kusma,
stomatit, diyare ve astenidir. Taxotere diğer kemoterapötik ajanlarla kombinasyon
halinde verildiğinde yan etkilerin şiddeti artabilir.
Trastuzumab ile kombinasyon halinde hastaların > %10’unda bildirilen advers
olaylar (tüm dereceler) gösterilmektedir. Trastuzumab kombinasyonu kolunda,
Taxotere monoterapisi ile karşılaştırıldığında ciddi advers olay insidansında (%40’a
kıyasla %31) ve Derece 4 advers olay insidansında (%34’e kıyasla %23) artış
saptanmıştır.
Kapesitabin ile kombinasyon için, antrasiklin tedavisinin başarısız kaldığı meme
kanseri hastalarında yapılan bir faz III çalışmada bildirilen en yaygın görülen (≥%5)
tedaviyle ilişkili yan etkiler sunulmaktadır (bkz. kapesitabin ürün özellikleri özeti).
Benin ve malin neoplazmalar (kistler ve polipler dahil):
Dosetakselin diğer kemoterapi ajanları ve/veya radyoterapi ile birlikte kullanımı ile
ilgili çok nadir olarak akut miyeloid lösemi ve miyelodisplastik sendrom olguları
bildirilmiştir.
Kan ve lenfatik sistem bozuklukları:
Kemik iliği supresyonu ve diğer hematolojik yan etkiler bildirilmiştir.
Taxotere 100 mg/m2 tek ajan:
Çok yaygın: Nötropeni (%96.6; G4: %76.4); Anemi (%90.4; G3/4: %8.9);
Enfeksiyonlar (%20; G3/4: %5.7, %1.7 oranında ölümle sonuçlanan sepsis ve
pnömoni dahil); Febril nötropeni (%11.8).
Yaygın: Trombositopeni (%7.8; G4: %0.2); nötrofil sayısı <500 hücre/mm3 ile
bağıntılı G3/4 ağır enfeksiyon (%4.6); Kanama epizotları (%2.4).
Nadir: G3/4 trombositopeni ile bağıntılı kanama epizotları.
Taxotere 75 mg/m2 tek ajan:
Çok yaygın: Nötropeni (%89.8; G4: %54.2); Anemi (%93.3; G3/4: %10.8);
Enfeksiyonlar (%10.7; G3/4: %5); Trombositopeni (%10; G4: %1.7).
Yaygın: Febril nötropeni (%8.3).
Taxotere 75 mg/m2 ve doksorubisin kombinasyonu:
Çok yaygın: Nötropeni (%99.2; G4: %91.7); Anemi (%96.1; G3/4: %9.4);
Enfeksiyonlar (%35.3; G3/4: %7.8); Febril nötropeni (%34.1); Trombositopeni
(%28.1; G4: %0.8).
Taxotere 75 mg/m2 ve sisplatin kombinasyonu:
Çok yaygın: Nötropeni (%91.1; G4: %51.5); Anemi (%88.6; G3/4: %6.9);
Enfeksiyon yokluğunda ateş (%17.2; G3/4: %1.2); Trombositopeni (%14.9; G4:
%0.5); Enfeksiyonlar (%14.3; G3/4: %5.7).
Yaygın: Febril nötropeni (% 4.9).
Taxotere 100 mg/m2 ve trastuzumab kombinasyonu:
Çok yaygın: Nötropeni (G3/4; %32); Febril nötropeni (ateş ve antibiyotik
kullanımına bağlı nötropeni dahil) veya nötropenik sepsis (%23); Nazofarenjit
(%15).
Tek başına dosetaksel alan hastalar ile karşılaştırıldığında (NCI-CTC kriteri
kullanılarak derece 3/4 nötropeni % 32’e kıyasla % 22) trastuzumab ve dosetakseli
birlikte alan hastalarda hematolojik toksisite artmıştır. 100 mg/m2’lik dozda tek
başına Taxotere’in, nadir kan sayımlarına bağlı olarak, hastaların % 97’sinde , %
76 derece 4, nötropeni ile sonuçlandığı bilinmekte olduğundan bu durumun gerçek
değerinin altında bulunabileceğini not ediniz. Herseptin ve dosetakseli birlikte alan
hastalarda (tek başına dosetaksel alan hastalar için % 23’e kıyasla % 17) febril
nötropeni/nötropenik sepsis insidansı da artmıştır.
Taxotere 75 mg/m2 ve kapesitabin kombinasyonu:
Çok yaygın: Nötropeni (G3/4: %63); Anemi (G3/4: %10);
Yaygın: Trombositopeni (G3/4: %3).
Taxotere 75 mg/m2 ve prednison veya prednisolon kombinasyonu:
Çok yaygın: Nötropeni (%40.9, G3/4: %32), Anemi (%66.5, G3/4: %4.9),
Enfeksiyon (%12.0, G3/4: %3.3).
Yaygın: Trombositopeni (%3.4, G3/4: %0.6), Febril nötropeni (%2.7), Epistaksis
(%3.0, G3/4: %0).
Doksorubisin ve siklofosfamid ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2:
Çok yaygın: Anemi (%91.5; G3/4: %4.3), Nötropeni (%71.4; G3/4: %65.5),
Enfeksiyon yokluğunda ateş (%43.1; G3/4: %1.2), Trombositopeni (%39.4; G3/4:
%2.0), Enfeksiyon (%27.2; G3/4: %3.2), Febril nötropeni (%24.7), Nötropenik
enfeksiyon (%12.1).
Hiç septik ölüm olmamıştır.
Sisplatin ve 5-florourasil ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2:
Çok yaygın: Anemi (%96.3; G3/4: %20.9), Nötropeni (%95.3; G3/4: %83.2),
Enfeksiyon yokluğunda ateş (%32.0; G3/4: %2.3), Trombositopeni (%27.9; G3/4:
%8.8), Enfeksiyon (%17.0; G3/4: %11.7), Febril nötropeni (%17.2), Nötropenik
enfeksiyon %13.5).
Febril nötropeni ve nötropenik enfeksiyon, G-CSF kullanımından bağımsız olarak
hastaların sırasıyla % 17.2 ve % 13.5’inde görülmüştür. G-CSF, TCF kolu için
hastaların %19.3’ünde (siklusların %10.7’si) ikincil profilaksi için kullanılmıştır.
Febril nötropeni ve nötropenik enfeksiyon görülmüştür; hastalar profilaktik G-CSF
aldığında sırasıyla % 12.1 ve % 3.4 ve profilaktik G-CSF olmaksızın % 15.6 ve
12.9 (Bkz. Kullanım Şekli ve Dozu).
İmmün sistem bozuklukları:
Hipersensitivite reaksiyonları, genellikle dosetaksel infüzyonunun başlamasından
sonra dakikalar içinde ortaya çıkmış ve genellikle hafif ve orta şiddette olmuştur.
En sık bildirilen semptomlar sıcak basması, kaşıntılı veya kaşıntısız döküntü,
göğüs darlığı, sırt ağrısı, dispne ve ilaç ateşi veya titremeler olmuştur. Ağır
reaksiyonlar, hipotansiyon ve/veya bronkospazm veya jeneralize döküntü/eritem
ile karakterize olmuştur. (bkz. Uyarılar/Önlemler).
Taxotere 100 mg/m2 tek ajan: çok yaygın (%25.9; G3/4: %5.3)
Taxotere 75 mg/m2 tek ajan: yaygın (%2.5, ağır olgu yok)
Taxotere 75 mg/m2 ve doksorubisin kombinasyonu: yaygın (%4.7; G3/4: %1.2)
Taxotere 75 mg/m2 ve sisplatin kombinasyonu: çok yaygın (%10.6; G3/4: %2.5)
Taxotere 75 mg/m2 ve prednison veya prednisolon kombinasyonu: yaygın (%6.9;
G3/4: %0.6)
Doksorubisin ve siklofosfamid ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2: çok
yaygın (%10.5; G3/4: %1.1).
Sisplatin ve 5-florourasil ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2: çok yaygın
(%11.0; G3/4: %1.7)
Bazen ölümcül olan anaflaktik şok vakaları rapor edilmiştir.
Cilt ve subkütan doku bozuklukları:
Geri dönüşümlü deri reaksiyonları gözlenmiş ve genellikle hafif ve orta şiddette
olmuştur. Reaksiyonlar, esas olarak ayaklar ve ellerde (şiddetli el ve ayak
sendromunu içeren), ancak aynı zamanda kollar, yüz veya göğüste lokalize olan
ve sıklıkla kaşıntılı olan erüpsiyonları içeren bir döküntüyle karakterize olmuştur.
Erüpsiyonlar genellikle dosetaksel infüzyonundan sonraki bir hafta içinde ortaya
çıkmıştır. Daha ender olarak erüpsiyonlar ve ardından meydana gelen
deskuamasyonlar gibi ciddi semptomlar nedeniyle tedavinin kesilmesi veya ara
verilmesi gerektiği bildirilmiştir (bkz. Kullanım Şekli ve Dozu ve Uyarılar/Önlemler).
Ciddi tırnak reaksiyonları hipo- veya hiperpigmentasyon ve bazen ağrı ve onikoliz
ile karakterize olmuştur. Dosetaksel ile çok nadir olarak erythema multiforme,
Stevens-Johnson sendromu, toksik epidermal nekroliz gibi kutanöz lupus
eritematozus ve büllü eritem olguları bildirilmiştir. Bazı durumlarda eşlik eden
faktörlerin bu etkilerin gelişmesine katkıda bulunmuş olabileceği düşünülmüştür.
Taxotere 100 mg/m2 tek ajan:
Çok yaygın: Alopesi (%79); Kutanöz reaksiyonlar (%56.6; G3/4: %5.9); Tırnakta
değişiklikler (%27.9; ağır %2.6).
Çok nadir: araştırma sırasında geri dönüşlü olmayan bir alopesi olgusu.
Kutanöz reaksiyonların %73’ü 21 gün içinde geri dönüşlü olmuştur.
Taxotere 75 mg/m2 tek ajan:
Çok yaygın: Alopesi (%38); Kutanöz reaksiyonlar (%15.7; G3/4: %0.8).
Yaygın: Tırnakta değişiklikler (%9.9; ağır %0.8).
Taxotere 75 mg/m2 ve doksorubisin kombinasyonu:
Çok yaygın: Alopesi (%94.6); Tırnakta değişiklikler (%20.2; ağır %0.4); Kutanöz
reaksiyonlar (%13.6; ağır olgu yok);
Taxotere 75 mg/m2 ve sisplatin kombinasyonu:
Çok yaygın: Alopesi (%73.6); Tırnakta değişiklikler (%13.3; ağır %0.7); Kutanöz
reaksiyonlar (%11.1; G3/4: % 0.2);
Taxotere 100 mg/m2 ve trastuzumab kombinasyonu:
Çok yaygın : Alopesi (%67), Eritem (%23), Döküntü (%24), Tırnaklarda bozukluk
(%17).
Taxotere 75 mg/m2 ve kapesitabin kombinasyonu:
Çok yaygın: El-ayak sendromu (%63; G3/4: %24); Alopesi (%41; G3/4: %6));
Tırnak bozukluğu (%14;G3/4: %2).
Yaygın: Dermatit (%8); Eritematöz döküntü (%8; G3/4: <%1); Tırnakta renk
bozukluğu (%6); Onikoliz (%5; G3/4: %1).
Taxotere 75 mg/m2 ve prednison veya prednisolon kombinasyonu:
Çok yaygın: Alopesi (%65.1), Tırnaklarda değişiklikler (%28.3, şiddetli değil).
Yaygın: Döküntü/Deskuamasyon (%3.3, G3/4: %0.3).
Doksorubisin ve siklofosfamid ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2:
Çok yaygın: Alopesi (%97.7;) Deri toksisitesi (%18.4; G3/4: %0.7), Tırnak
bozuklukları (%18.4; G3/4: %0.4).
55 aylık medyan takip süresinde, kemoterapinin sonunda alopesisi olan 687
hastanın 22’sinde alopesinin devam ettiği gözlenmiştir.
Sisplatin ve 5-florourasil ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2:
Çok yaygın: Alopesi (%68.7; G3/4: % 4.0).
Yaygın: Döküntü/kaşıntı (%9.3, G3/4: %0.7), Tırnak bozuklukları (%9.3; G3/4:
%0.7); Deri deskuamasyonu (%2.0; G3/4: %0).
Sıvı tutulması:
Periferik ödem ve daha ender olarak plevral efüzyon, asit, perikardiyal efüzyon, ve
kilo artışı gibi sıvı tutulması tabloları bildirilmiştir. Periferik ödem genellikle alt
ekstremitelerde başlamaktadır ve 3 kg veya daha fazla kilo artışı ile
genelleşebilmektedir. Sıvı tutulması insidans ve ciddiyet açısından kümülatiftir
(bkz. Uyarılar/Önlemler).
Taxotere 100 mg/m2 tek ajan: Çok yaygın (% 64.1; ağır % 6.5). Tek ajan olarak
100 mg/m2 dozda Taxotere ile tedavi edilen hastalarda ortalama kümülatif doz
1000 mg/ m2, sıvı retansiyonunun düzelmesi için geçen zaman ortalama 16.4
haftadır (0-42 hafta). Orta şiddette ve ciddi sıvı retansiyonunun başlangıcı,
premedikasyon alan hastalarda, premedikasyon almayan hastalara kıyasla daha
geç meydana gelmektedir. (ortalama kümülatif doz 818.8 mg/ m2 ve 489.7 mg/
m2). Ancak çalışmanın daha erken aşamalarında sıvı retansiyonu meydana gelen
vakalar da bildirilmiştir.
Taxotere 75 mg/m2 tek ajan: çok yaygın (%24.8, ağır %0.8)
Taxotere 75 mg/m2 ve doksorubisin kombinasyonu: çok yaygın (%35.7; ağır %1.2)
Taxotere 75 mg/m2 ve sisplatin kombinasyonu: çok yaygın (%25.9; ağır %0.7)
Taxotere 100 mg/m2 ve trastuzumab kombinasyonu:
Çok yaygın: Periferik ödem (%40), Lenfödem (%11).
Taxotere 75 mg/m2 ve prednison veya prednisolon kombinasyonu: Çok yaygın
(%24.4; şiddetli %0.6).
Doksorubisin ve siklofosfamid ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2:
Çok yaygın: Periferik ödem (%26.7; G3/4: %0.4)
Yaygın olmayan: Lenfödem (%0.3; G3/4: %0)
55 aylık medyan takip süresinde, kemoterapinin sonunda periferik ödemi olan 112
hastanın 18’inde periferik ödemin devam ettiği gözlenmiştir.
Sisplatin ve 5-florourasil ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2: çok yaygın
(%18.7; şiddetli/hayatı tehdit edici: %1.0)
Sıvı retansiyonuna oligüri veya hipotansiyon akut atakları eşlik etmemiştir.
Dehidratasyon ve pulmoner ödem nadiren bildirilmiştir.
Gastrointestinal bozukluklar:
Taxotere 100 mg/m2 tek ajan:
Çok yaygın: Stomatit (%41.8; G3/4: %5.3); Diyare (%40.6; G3/4: %4); Bulantı
(%40.5; G3/4: %4); Kusma (%24.5; G3/4: %3).
Yaygın: Tat alma anormalliği (%10.1; ağır %0.07); Konstipasyon (%9.8; ağır
%0.2); Abdominal ağrı (%7.3; ağır %1); Gastrointestinal kanama (%1.4; ağır
%0.3).
Yaygın olmayan: Özofajit (%1; ağır %0.4).
Taxotere 75 mg/m2 tek ajan:
Çok yaygın: Bulantı (%28.9; G3/4: %3.3); Stomatit (%24.8; G3/4: %1.7); Kusma
(%16.5; G3/4: %0.8); Diyare (%11.6; G3/4: %1.7);
Yaygın: Konstipasyon (%6.6).
Taxotere 75 mg/m2 ve doksorubisin kombinasyonu:
Çok yaygın: Bulantı (%64; G3/4: %5); Stomatit (%58.1; G3/4: %7.8); Diyare
(%45.7; G3/4: %6.2); Kusma (%45; G3/4: %5); Konstipasyon (%14.3).
Taxotere 75 mg/m2 ve sisplatin kombinasyonu:
Çok yaygın: Bulantı (%69; G3/4: %9.6); Kusma (%53.4; G3/4: %7.6); Diyare
(%41.1; G3/4: %6.4); Stomatit (%23.4; G3/4: %2)
Yaygın: Konstipasyon (%9.4).
Taxotere 100 mg/m2 ve trastuzumab kombinasyonu:
Çok yaygın: Bulantı (%43), Diyare (%43), Kusma (%29), Konstipasyon (%27),
Stomatit (%20), Dispepsi (%14), Abdominal ağrı (%12)
Taxotere 75 mg/m2 ve kapesitabin kombinasyonu:
Çok yaygın: Stomatit (%67; G3/4: %18); Diyare (%64; G3/4: %14);Bulantı (%43;
G3/4: %6); Kusma (%33; G3/4: %4); Tat alma bozukluğu (%15; G3/4: <%1);
Konstipasyon (%14; G3/4: %1); Abdominal ağrı (%14; G3/4: %2); Dispepsi (%12).
Yaygın: Üst abdominal ağrı (%9); Ağız kuruluğu (%5).
Taxotere 75 mg/m2 ve prednison veya prednisolon kombinasyonu::
Çok yaygın: Bulantı (%35.5, G3/4: %2.4); Diyare (%24.1, G3/4: %1.2);
Stomatit/Farenjit (%17.8, G3/4: %0.9); Tat almada bozukluk (%17.5, G3/4: %0);
Kusma (%13.3, G3/4: %1.2).
Doksorubisin ve siklofosfamid ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2:
Çok yaygın: Bulantı (%80.4; G3/4: %5.1); Stomatit (%69.1; G3/4: %7.1); Kusma
(%42.6; G3/4: %4.3); Diyare (%30.9; G3/4: %3.2); Tat alma bozukluğu (%27.4;
G3/4: %0.7); Konstipasyon (%22.6; G3/4: %0.4).
Yaygın: Abdominal ağrı (%7.3; G3/4: %0.5).
Yaygın olmayan: Kolit/enterit/kalın bağırsak perforasyonu ( % 0.5).
Sisplatin ve 5-florourasil ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2:
Çok yaygın: Diyare (%75.3; G3/4: %19.7); Bulantı (%73.3; G3/4: %16.0); Kusma
(%62.3; G3/4: %14.3); Stomatit (%62.7; G3/4: %23.7).
Yaygın: Konstipasyon (%9.7; G3/4: %1.0); Özofajit/disfaji/odinofaji (%8.0; G3/4:
%0.7); Gastrointestinal ağrı/kramp (%8.3;G3/4: % 1.0).
Gastrointestinal olayların ender bir sonucu olarak dehidratasyon, gastrointestinal
perforasyon, iskemik kolit, kolit ve nötropenik enterokolit bildirilmiştir. Nadir ileus ve
barsak obstrüksiyonu olguları bildirilmiştir.
Nörolojik sistem bozuklukları:
Periferik nöropati meydana gelirse doz azaltılmalıdır (bkz. Kullanım Şekli ve Dozu
ve Uyarılar/Önlemler). Hafif ve orta şiddette nörosensör belirtiler, parestezi,
dizestezi, veya ağrı (yanma hissi de dahil) ile karakterizedir. Nöromotor hadiseler
genellikle güçsüzlükle kendini gösterir.
Taxotere 100 mg/m2 tek ajan:
Çok yaygın: Nörosensoryel (%50; G3/4: %4.1); Nöromotor (%13.8; G3/4: %4).
Tek ajan olarak 100 mg/m2 Taxotere ile tedavi edilen ve nörotoksisite gelişen
hastaların %35.3’ünde bu hadiselerin reversibl olduğuna dair veriler mevcuttur.
Hadiseler 3 ay içinde spontan olarak düzelmiştir.
Taxotere 75 mg/m2 ve doksorubisin kombinasyonu:
Çok yaygın: Nörosensoryel (%30.2; G3: %0.4)
Yaygın: Nöromotor (%2.3; G3/4: %0.4).
Taxotere 75 mg/m2 ve sisplatin kombinasyonu:
Çok yaygın: Nörosensoryel (%40.4; G3: %3.7), Nöromotor (%12.8; G3/4: %2).
Taxotere 100 mg/m2 ve trastuzumab kombinasyonu:
Çok yaygın: Parestezi (%32), Baş ağrısı (%21), Tat duyusunda bozukluk (%14),
Hipoestezi (%11)
Taxotere 75 mg/m2 ve kapesitabin kombinasyonu:
Çok yaygın: Parestezi (% 11; G3/4: < % 1)
Yaygın: Baş dönmesi (% 9), Baş ağrısı (% 7; G3/4: % 1); Periferal nöropati (%5).
Taxotere 75 mg/m2 ve prednison veya prednisolon kombinasyonu::
Çok yaygın: Sensoryel nöropati (%27.4; G3/4: %1.2).
Yaygın: Motor nöropati (%3.9; G3/4: %0).
Doksorubisin ve siklofosfamid ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2:
Çok yaygın: Nörosensoryel (%23.8; G3/4: %0).
Yaygın: Nöromotor (%2.8; G3/4: %0); Nörokortikal (%2.8; G3/4: %0.3);
Nöroserebellar (%1.1; G3/4: %0.1).
Yaygın olmayan: Senkop (%0.5; G3/4: %0).
55 aylık medyan takip süresinde, kemoterapinin sonunda nörosensoryel
bozuklukları olan 73 hastanın 9’unda nörosensoryel bozuklukların devam ettiği
gözlenmiştir.
Sisplatin ve 5-florourasil ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2:
Çok yaygın: Nörosensoryel (%37.7; G3/4: %8.7).
Yaygın: Baş dönmesi (%8.7; G3/4: %2.3); Nöromotor (%6.3; G3/4: %1.3).
Dosetaksel uygulamasıyla nadir konvülsiyon veya geçici bilinç kaybı olguları
gözlenmiştir. Bu reaksiyonlar bazen ilacın infüzyonu sırasında görülmektedir.
Kardiyovasküler bozukluklar:
Taxotere 100 mg/m2 tek ajan:
Yaygın: Kardiyak disritmi (%4.1; G3/4: %0.7); Hipotansiyon (%3.8);Hipertansiyon
(%2.4).
Yaygın olmayan: Kalp yetmezliği (%0.5).
Taxotere 75 mg/m2 tek ajan:
Yaygın: Kardiyak disritmi (%2.5; ağır olgu yok); Hipotansiyon (%1.7).
Taxotere 75 mg/m2 ve doksorubisin kombinasyonu:
Yaygın: Kalp yetmezliği (%2.3); Kardiyak disritmi (%1.2; ağır olgu yok)
Yaygın olmayan: Hipotansiyon (%0.4)
Taxotere 75 mg/m2 ve sisplatin kombinasyonu:
Yaygın: Hipotansiyon (%3.7;G3/4: % 0.7); Kardiyak disritmi (% 25; G3/4: % 0.7)
Yaygın olmayan: Kalp yetmezliği (%0.5)
Taxotere 100 mg/m2 ve trastuzumab kombinasyonu:
Taxotere + trastuzumab alan hastaların %2.2’sinde ve yalnız Taxotere verilen
hastaların %0’ında semptomatik kalp yetersizliği bildirilmiştir. Taxotere +
trastuzumab kolunda hastaların %64’ü ve tek başına dosetaksel kolunda
hastaların %55’i daha önce adjuvan tedavi olarak antrasiklin almıştır.
Taxotere 75 mg/m2 ve kapesitabin kombinasyonu:
Çok yaygın: Alt ekstremite ödemi (%14; G3/4: %1).
Taxotere 75 mg/m2 ve prednison veya prednisolon kombinasyonu::
Yaygın: Kardiyak sol ventrikül fonksiyonu (%3.9; G3/4: %0.3).
Doksorubisin ve siklofosfamid ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2:
Çok yaygın: Vazodilatasyon (%20.3; G3/4: %0.9).
Yaygın: Kardiyak disritmi (%3.9; G3/4: %0.1); Hipotansiyon (%1.5; G3/4: %0).
Konjestif Kalp Yetmezliği de (KKY) (%1.6) bildirilmiştir. Her tedavi kolunda bir
hasta kalp yetmezliği nedeniyle ölmüştür.
Sisplatin ve 5-florourasil ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2:
Yaygın: Kardiyak disritmi (%1.7; G3/4: %1.0)
Çok ender miyokard infarktüsü vakaları bildirilmiştir.
Vasküler bozukluklar:
Doksorubisin ve siklofosfamid ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2:
Yaygın olmayan: Flebit (%0.7; G3/4: %0).
Venöz tromboembolik olaylar nadir olarak bildirilmiştir.
Hepato-biliyer bozukluklar:
Taxotere 100 mg/m2 tek ajan:
Yaygın: G3/4 bilirubin artışı (<%5); G3/4 alkalin fosfataz artışı (<%4); G3/4 AST
artışı (<%3); G3/4 ALT artışı (<%2).
Taxotere 75 mg/m2 tek ajan:
Yaygın: G3/4 bilirubin artışı (<%2).
Taxotere 75 mg/m2 ve doksorubisin kombinasyonu:
Yaygın: G3/4 bilirubin artışı (<%2.5); G3/4 alkalin fosfataz artışı (<%2.5).
Yaygın olmayan: G3/4 AST artışı (<%1); G3/4 ALT artışı (<%1).
Taxotere 75 mg/m2 ve sisplatin kombinasyonu:
Yaygın: G3/4 bilirubin artışı (<%2.1); G3/4 AST artışı (%0.5); G3/4 alkali fosfotaz
artışı (% 0.3)
Taxotere 75 mg/m2 ve kapesitabin kombinasyonu:
Yaygın: Hiperbilirubinemi (G3/4: %9).
Daha önceden karaciğer bozukluğu olan hastalarda bazen öldürücü olan çok nadir
hepatit olguları bildirilmiştir.
Metabolizma ve beslenme bozuklukları:
Taxotere 100 mg/m2 tek ajan: Çok yaygın: Anoreksi (%16.8)
Taxotere 75 mg/m2 tek ajan: Çok yaygın: Anoreksi (%19)
Taxotere 75 mg/m2 ve doksorubisin kombinasyonu: Yaygın: Anoreksi (%8.5).
Taxotere 75 mg/m2 ve sisplatin kombinasyonu: Çok yaygın: Anoreksi (%28.8).
Taxotere 100 mg/m2 ve trastuzumab kombinasyonu:
Çok yaygın: Anoreksi (%22); Kilo artışı (% 15).
Taxotere 75 mg/m2 ve kapesitabin kombinasyonu:
Çok yaygın: Anoreksi (%12; G3/4: %1); İştah azalması (%10).
Yaygın: Dehidratasyon (%8; G3/4: %2); Kilo kaybı (%6).
Taxotere 75 mg/m2 ve prednison veya prednisolon kombinasyonu::
Çok yaygın: Anoreksi (%12.7, G3/4: %0.6).
Doksorubisin ve siklofosfamid ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2:
Çok yaygın: Anoreksi (%19.9; G3/4: %2.2), Kilo artışı veya kaybı (%15.2; G3/4:
%0.3).
Sisplatin ve 5-florourasil ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2: Çok yaygın:
Anoreksi (%47.0; G3/4: %11.7).
Göz bozuklukları:
Tipik olarak ilaç infüzyonu sırasında gözlenen ve hipersensitivite reaksiyonları ile
ilgili olarak ortaya çıkan nadir geçici görme bozukluğu vakaları (parlama, parlayan
ışıklar, skotom) bildirilmiştir. İnfüzyonun sonlandırılması ile geri dönüşümlüdürler.
Konjunktivitli veya konjunktivitsiz lakrimasyon durumları, aşırı gözyaşı ile
sonuçlanan gözyaşı kanalı obstrüksiyonu durumları nadiren bildirilmiştir.
Taxotere 100 mg/m2 ve trastuzumab kombinasyonu:
Çok yaygın: Lakrimasyonda artış (%21), Konjunktivit (%12).
Taxotere 75 mg/m2 ve kapesitabin kombinasyonu:
Çok yaygın: Gözyaşı salgısında artış (%12).
Taxotere 75 mg/m2 ve prednison veya prednisolon kombinasyonu:
Yaygın: Yırtılma (%9.3; G3/4: %0.6).
Doksorubisin ve siklofosfamid ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2:
Yaygın: Lakrimasyon bozukluğu (%9.8; G3/4: %0.1); Konjunktivit (%4.6; G3/4:
%0.3).
Sisplatin ve 5-florourasil ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2: Yaygın:
Tearing (%8.3; G3/4: %0).
Kulak ve iç kulak bozuklukları:
Sisplatin ve 5-florourasil ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2: Yaygın:
İşitmede değişme (%5.0; G3/4: %0).
Nadir ototoksisite, duyma bozuklukları ve/veya duyma kaybı olguları bildirilmiştir.
Psikiyatrik bozukluklar:
Taxotere 100 mg/m2 ve trastuzumab kombinasyonu:
Çok yaygın: İnsomnia (%11)
İskelet-kas sistemi, bağ dokusu ve kemik bozuklukları:
Taxotere 100 mg/m2 tek ajan:
Çok yaygın: Miyalji (%20; ağır %1.4).
Yaygın: Artralji (%8.6).
Taxotere 75 mg/m2 tek ajan:
Yaygın: Miyalji (%5.8).
Taxotere 75 mg/m2 ve doksorubisin kombinasyonu:
Yaygın: Miyalji (%8.5).
Taxotere 75 mg/m2 ve sisplatin kombinasyonu:
Çok yaygın: Miyalji (%13.8; ağır % 0.5).
Taxotere 100 mg/m2 ve trastuzumab kombinasyonu:
Çok yaygın: Miyalji (%27), Artralji (%27), Ekstremitelerde ağrı (%16), Sırt ağrısı
(%14), Kemik ağrısı (%10)
Taxotere 75 mg/m2 ve kapesitabin kombinasyonu:
Çok yaygın: Miyalji (%14; G3/4: %2); Artralji (%11; G3/4: %1).
Yaygın: Sırt ağrısı (%7; G3/4: %1).
Taxotere 75 mg/m2 ve prednison veya prednisolon kombinasyonu:
Yaygın: Artralji (%3.0; G3/4: %0.3), Miyalji (%6.9; G3/4: %0.3).
Doksorubisin ve siklofosfamid ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2:
Çok yaygın: Miyalji (%22.8; G3/4: %0.8), Artralji (%15.1; G3/4: %0.4).
Solunum, torasik ve mediastinal bozukluklar:
Taxotere 100 mg/m2 tek ajan:
Çok yaygın: Dispne (%16.1; ağır %2.7).
Taxotere 100 mg/m2 ve trastuzumab kombinasyonu:
Çok yaygın: Epistaksis (%18), Faringolaringeal ağrı (%16), Dispne (%14),
Öksürük (%13), Rinore (%12).
Taxotere 75 mg/m2 ve kapesitabin kombinasyonu:
Çok yaygın: Boğaz ağrısı (%11; G3/4: %2).
Yaygın: Dispne (%7; G3/4: %1); Öksürük (%6; G3/4: <%1); Burun kanaması (%5;
G3/4: <%1) .
Taxotere 75 mg/m2 ve prednison veya prednisolon kombinasyonu:
Yaygın: Dispne (%4.5; G3/4: %0.6), Öksürük (%1.2; G3/4: %0).
Doksorubisin ve siklofosfamid ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2:
Yaygın: Öksürük (%3.1; G3/4: %0).
Akut solunum güçlüğü sendromu ve interstisyel pnömoni ve pulmoner fibrosis
nadir olarak bildirilmiştir. Birlikte radyoterapi alan hastalarda nadir radyasyon
pnömonisi vakaları bildirilmiştir.
Üreme sistemi ve meme hastalıkları:
Doksorubisin ve siklofosfamid ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2:
Çok yaygın: Amenore (%57.6).
55 aylık medyan takip süresinde, kemoterapinin sonunda amenoresi olan 233
hastanın 133’ünde amenorenin devam ettiği gözlenmiştir.
Genel bozukluklar ve uygulama yeri koşulları:
İnfüzyon yeri reaksiyonları genellikle hafif olup, hiperpigmantasyon, enflamasyon,
deride kuruluk ve kızarma, filebit ve ekstravazasyon ve venin şişmesi olarak ortaya
çıkmıştır.
Taxotere 100 mg/m2 tek ajan:
Çok yaygın: Asteni (%62.6; ağır %11.2); Ağrı (%16.5).
Yaygın: İnfüzyon yeri reaksiyonları (%5.6); Göğüs ağrısı (%4.5; ağır %0.4)
herhangi kardiyak veya solunum sistemi tutulumu olmaksızın.
Taxotere 75 mg/m2 tek ajan:
Çok yaygın: Asteni (%48.8; ağır %12.4); Ağrı (%10.7).
Taxotere 75 mg/m2 ve doksorubisin kombinasyonu:
Çok yaygın: Asteni (%54.7; ağır %8.1); Ağrı (%17.1).
Yaygın: İnfüzyon yeri reaksiyonu (%3.1).
Taxotere 75 mg/m2 ve sisplatin kombinasyonu:
Çok yaygın: Asteni (%51.5; ağır %9.9)
Yaygın: İnfüzyon yeri reaksiyonu (%6.2), Ağrı (%5.4).
Taxotere 100 mg/m2 ve trastuzumab kombinasyonu:
Çok yaygın: Asteni (%45), Yüksek ateş (%29), Bitkinlik (%24), Mukoza
enflamasyonu (%23), Ağrı (%12), İnfluenza benzeri hastalık (%12), Göğüs ağrısı
(%11), Rigor (%11).
Yaygın: Letarji (%7)
Taxotere 75 mg/m2 ve kapesitabin kombinasyonu:
Çok yaygın: Asteni (%23; G3/4: %3); Pireksi (%21; G3/4: %1); Bitkinlik (%21;
G3/4: %4); Zayıflık (%13; G3/4: %1).
Yaygın: Ekstremite ağrısı (%9; G3/4: <%1); Letarji (%6); Ağrı (%6); Oral
kandidiazis (%6; G3/4: <%1).
Taxotere 75 mg/m2 ve prednison veya prednisolon kombinasyonu:
Çok yaygın: Bitkinlik (%42.8; G3/4: %3.9).
Doksorubisin ve siklofosfamid ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2:
Çok yaygın: Asteni (%79.2; G3/4: %11).
Sisplatin ve 5-florourasil ile kombinasyon halinde Taxotere 75 mg/m2: Çok yaygın:
Letarji (%57.7; G3/4: %19.0).
Radyasyon hatırlama fenomeni nadiren bildirilmiştir.
Zedelenme, zehirlenme ve girişime bağlı komplikasyonlar:
Taxotere 100 mg/m2 ve trastuzumab kombinasyonu:
Çok yaygın: Tırnak toksisitesi (%11)
BEKLENMEYEN BİR ETKİ GÖRÜLDÜĞÜNDE DOKTORUNUZA
BAŞVURUNUZ.
İLAÇ ETKİLEŞMELERİ VE DİĞER ETKİLEŞMELER
Dosetaksel’in diğer medikasyonlarla olan etkileşimini değerlendirmek amacıyla
klinik araştırmalar yapılmamıştır. İn vitro araştırmalarda dosetaksel
metabolizmasının sitokrom P450 – 3A ile metabolize olan, inhibe eden veya
indirgeyen (ve bu nedenle rekabetçi olarak enzimi inhibe eden) siklosporin,
terfenadin, ketokonazol, eritromisin ve troleandomisin gibi ilaçlardan etkilendiği
görülmüştür. Dolayısıyla aynı anda Taxotere ve bu ilaçlar uygulandığında dikkatli
olunmalıdır.
Dosetaksel yüksek oranda (>%95) proteine bağlanmaktadır. Dosetakselin
eşzamanlı olarak uygulanan ilaçlarla in vivo etkileşimi resmi olarak araştırılmamış
olmakla birlikte, yüksek oranda proteine bağlanan eritromisin, difenhidramin,
propanolol, propafenon, fenitoin, salisilat, sulfametoksazol ve sodyum valproat gibi
ilaçlarla in vitro olarak araştırılmaları sonucu, dosetakselin proteine bağlanmasını
etkilemedikleri görülmüştür. Ek olarak deksametazon da dosetakselin proteine
bağlanmasını etkilememiştir. Dosetaksel dijitoksinin bağlanmasını etkilememiştir.
Dosetaksel, doksorubisin ve siklofosfamid birlikte uygulandığında
farmakokinetikleri etkilenmemiştir. Kontrolsüz tek bir çalışmadaki veriler dosetaksel
ve karboplatin arasındaki etkileşimi göstermektedir. Dosetaksel ile kombine
edildiğinde, karboplatin klirensi, karboplatin monoterapisi için daha önce rapor
edilmiş olan verilerden yaklaşık % 50 daha yüksektir.
Dosetaksel farmakokinetiği prednison varlığında metastatik prostat kanserli
hastalarda çalışılmıştır. Dosetaksel CYP3A4 ile metabolize edilmiş ve prednison
CYP3A4’ü indirgemiştir. Prednisonun dosetakselin farmakokinetiği üzerinde
istatiksel olarak anlamlı bir etki gözlenmemiştir.
KULLANIM ŞEKLİ VE DOZU
Tavsiye edilen doz
Meme, küçük hücreli olmayan akciğer, over, baş-boyun ve mide kanseri hastaları
için önerilen premedikasyon her Taxotere uygulamasından bir gün önce başlamak
üzere, 3 gün süreyle günde 16 mg (günde iki defa 8 mg) deksametazon gibi,
sadece oral kortikosteroidlerden oluşmalıdır (bkz. Uyarılar/Önlemler). Hematolojik
toksisite riskini azaltmak için profilaktik G-CSF kullanılabilir.
Prostat kanseri için prednison veya prednisolonun uygun kullanımı verildiğinde,
önerilen ön tedavi kullanımı dosetaksel infüzyonundan 12 saat, 3 saat ve 1 saat
önce uygulanan oral deksametazon 8 mg’dır (bkz. Uyarılar/Önlemler).
Meme kanseri: Opere edilebilir nod-pozitif meme kanserinin adjuvan tedavisinde,
önerilen dosetaksel dozu 75 mg/m2 olup, 6 siklus olarak her 3 haftada bir
doksorubisin 50 mg/m2 ve siklofosfamid 500 mg/m2’den 1 saat sonra uygulanır
(ayrıca bkz. Tedavi sırasında doz ayarları). Lokal olarak ilerlemiş ya da metastatik
meme kanseri olan hastalar için tavsiye edilen Taxotere dozu her üç haftada bir
olmak üzere 1 saat süreli infüzyon olarak uygulanan 100 mg/m2’dır. Doksorubisinle
(50 mg/m2) kombinasyon halinde uygulandığında, önerilen dosetaksel dozu 75
mg/m2 ‘dir.
Trastuzumab ile kombinasyon halinde önerilen dosetaksel dozu, üç haftada bir
100 mg/m2 olup, trastuzumab her hafta uygulanmaktadır. Önemli bir çalışmada
başlangıç dosetaksel infüzyonuna ilk doz trastuzumabı takip eden günde
başlanmıştır. Önce verilmiş olan trastuzumab dozu iyi tolere edilmiş ise, sonraki
dosetaksel dozları trastuzumab infüzyonunun tamamlanmasını takiben hemen
uygulanmıştır. Trastuzumab dozajı ve uygulaması için, kısa ürün bilgilerine
bakınız.
Kapesitabin ile kombinasyon halinde, önerilen dosetaksel dozu üç haftada bir 75
mg/m2 olup, kapesitabin 1250 mg/m2 2 hafta süreyle günde iki kez (yemekten
sonraki 30 dakika içinde) uygulanmakta ve bunu 1 haftalık dinlenme dönemi
izlemektedir. Vücut yüzey alanına göre kapesitabin doz hesaplaması için,
kapesitabin prospektüsüne bakınız
Küçük hücreli olmayan akciğer kanseri: Tedavi edilen hastalarda, dosetaksel
her üç haftada bir, 1 saatlik infüzyon şeklinde uygulanır. Hiç kemoterapi almamış
hastalar için önerilen doz rejimi, dosetaksel 75 mg/m2 ve hemen ardından 30-60
dakika süreyle sisplatin 75 mg/m2 şeklindedir. Önceki platin-bazlı kemoterapinin
başarısız kalmasından sonraki tedavi için, önerilen dozaj, tek ajan olarak 75
mg/m2’dir.
Over kanseri: Tavsiye edilen Taxotere dozu her üç haftada bir olmak üzere 1 saat
süreli infüzyon olarak uygulanan 100 mg/m2’dır. Platin grubu ile kombinasyon
halinde uygulandığında, önerilen dosetaksel dozu 75 mg/m2 ‘dir.
Baş ve boyun kanseri: Baş ve boyun kanseri hastalarında dosetaksel, üç haftada
bir, 1 saatlik infüzyon şeklinde uygulanır. Önerilen dosetaksel dozu, sisplatin ve 5-
florourasil ile kombinasyon halinde, 75 mg/m2’dir. Febril nötropeni ve enfeksiyon
insidansını azaltmak amacıyla, her kürün 5. gününden başlayarak 10 gün süreyle,
oral florokinolon veya eşdeğeri intravenöz antibiyotiklerin verilmesi önerilir.
Prostat kanseri: Tavsiye edilen Taxotere dozu her üç haftada bir olmak üzere 1
saat süreli infüzyon olarak uygulanan 75 mg/m2’dir. Oral yoldan günde iki kez 5 mg
prednison veya prednisolon devamlı olarak uygulanır.
Mide Adenokarsinomu: Mide adenokarsinomu için önerilen dosetaksel dozu, 1
saatlik infüzyon olarak 75 mg/m2, ardından 1 ila 3 saatlik infüzyon olarak 75 mg/m2
sisplatin (her ikisi yalnızca 1. günde) ve bunu takiben sisplatin infüzyonunun
sonunda başlayarak 5 gün süreyle 24 saatlik devamlı infüzyon olarak verilen
günde 750 mg/m2 5-florourasil şeklindedir. Tedavi üç haftada bir tekrarlanır.
Hastalar sisplatin uygulaması için antiemetiklerle ön tedavi ve uygun hidrasyon
almalıdır. Hematolojik toksisite riskini hafifletmek için profilaktik G-CSF
kullanılmalıdır (Bkz. Tedavi sırasında doz ayarı).
Tedavi sırasında doz ayarı:
Genel:
Diğer birçok kemoterapötik ajanda olduğu gibi, nötrofil sayılarının dikkatle
izlenmesi Taxotere tedavisinin en önemli kısmını oluşturur. Taxotere nötrofil sayısı
en az 1500 hücre/mm3 oluncaya kadar verilmemelidir.
Taxotere tedavisi sırasında febril nötropeni, ağır nötropeni (bir haftadan fazla bir
süreyle nötrofil <500 hücre/mm3), ağır veya kümülatif deri reaksiyonları veya ciddi
periferik nöropati görülen hastalarda Taxotere dozu 100 mg/m2’den 75 mg/m2’ye
veya 75 mg/m2den 60 mg/m2’ye düşürülür. Hastada bu reaksiyonlar 60 mg/m2
dozda da meydana gelmeye devam ederse, tedavi kesilmelidir.
Meme kanseri için adjuvant tedavi:
Meme kanseri için adjuvan tedavi uygulanan ve komplike nötropeni (uzun süreli
nötropeni, febril nötropeni ya da enfeksiyon dahil) yaşayan hastalarda yapılan
pivotal çalışmada, takip eden sikluslarda profilaktik G-CSF kullanımı (örneğin 4 ila
11. günler arası) önerilmiştir. Bu reaksiyonu yaşamaya devam eden hastalarda G-
CSF kullanımı sürdürülmeli ve aldıkları Taxotere dozu 60 mg/m2’ye düşürülmelidir.
Bununla birlikte, klinik uygulamada nötropeni daha erken dönemde ortaya
çıkabilmektedir. Bu nedenle hastanın taşıdığı nötropeni riskine ve geçerli önerilere
bağlı olarak G-CSF kullanımı göz önünde bulundurulmalıdır. Evre 3 ya da 4
stomatit bulunan hastalarda uygulanan doz 60 mg/m2’ye düşürülmelidir.
Sisplatin ile kombinasyonda:
Başlangıç olarak sisplatin ile kombinasyon halinde dosetaksel 75 mg/m2 doz
uygulanan ve önceki tedavi kürü sırasında nadir trombosit sayısı <25000
hücre/mm3 (sisplatin ile) olan hastalar için ya da febril nötropeni yaşayan
hastalarda veya ciddi non-hematolojik toksisiteleri olan hastalarda, sonraki
sikluslardaki dosetaksel dozajı 65 mg/m2’ye düşürülmelidir. Sisplatin dozaj
ayarlamaları için, üretici firmanın reçete bilgilerine bakınız.
Kapesi tabin ile kombinasyon:
• Dosetaksel ile kombine edildiğinde kapesitabin doz modifikasyonları için,
kapesitabin ürün özellikleri özetine bakınız.
• Bir sonraki Taxotere/ kapesitabin tedavisi zamanında devam eden bir
Derece 2 toksisitenin ilk kez geliştiği görülen hastalar için, tedaviyi Derece 0
- 1’e gerileyinceye değin geciktiriniz ve orijinal dozun %100’ü oranında
devam ediniz.
• Tedavi uygulaması sırasında herhangi bir zamanda bir Derece 2
toksisitenin ikinci kez geliştiği ya da bir Derece 3 toksisitenin ilk kez geliştiği
görülen hastalar için, tedaviyi Derece 0 - 1’e gerileyinceye değin geciktiriniz
ve sonra Taxotere 55 mg/m2 ile tedaviye devam ediniz.
• Daha sonra görülen herhangi bir toksisite ya da herhangi bir Derece 4
toksisite için, Taxotere dozunu kesiniz.
Trastuzumab doz modifikasyonları için, kısa ürün bilgilerine bakınız.
Sisplatin ve 5-florourasil ile kombinasyon:
G-CSF uygulamasına karşın bir febril nötropeni, sürekli nötropeni ya da nötropenik
enfeksiyon epizodu görülmesi halinde, dosetaksel dozu 75 mg/m2’den 60
mg/m2’ye azaltılmalıdır. Daha sonra komplike nötropeni epizodlarının görülmesi
gelmesi halinde, dosetaksel dozu 60 mg/m2’den 45 mg/m2’ye azaltılmalıdır.
Derece 4 trombositopeni durumunda, dosetaksel dozu 75 mg/m2’den 60 mg/m2’ye
azaltılmalıdır. Nötrofiller > 1.500 hücre/mm3 düzeyine ve trombositler > 100.000
hücre/mm3 düzeyine ulaşıncaya kadar, hastalar izleyen dosetaksel sikluslarıyla
tekrar tedavi edilmemelidir. Bu toksisitelerin devam etmesi halinde tedavi
kesilmelidir. (Bkz. Tedavi sırasında doz ayarı).
Sisplatin ve 5-florourasil (5-FU) ile kombinasyon halinde Taxotere ile tedavi edilen
hastalarda gastrointestinal toksisiteler için önerilen doz değişiklikleri:
Toksisite Doz ayarlaması
Diyare derece 3 İlk epizod: 5-FU dozunu %20 oranında azaltın.
İkinci epizod: daha sonra TAXOTERE dozunu %20 oranında
azaltın.
Diyare derece 4 İlk epizod: TAXOTERE ve 5-FU dozlarını %20 oranında azaltın.
İkinci epizod: tedaviyi kesin.
Stomatit derece 3 İlk epizod: 5-FU dozunu %20 oranında azaltın.
İkinci epizod: daha sonraki tüm sikluslarda yalnızca 5-FU’yu kesin.
Üçüncü epizod: TAXOTERE dozunu %20 oranında azaltın.
Stomatit derece 4 İlk epizod: daha sonraki tüm sikluslarda yalnızca 5-FU’yu kesin.
Üçüncü epizod: TAXOTERE dozunu %20 oranında azaltın.
Sisplatin ve florourasil doz ayarlamaları için, ürünlere ait prospektüslere bakınız.
Özel popülasyonlar:
Karaciğer bozukluğu olan hastalarda: Tek ajan olarak, 100mg/m2 dozda
dosetaksel ile elde edilen farmakokinetik verilere dayanarak, transaminaz değerleri
(ALT ve/veya AST) normal aralığın üst sınırının 1.5 katından daha yüksek olan,
beraberinde alkali fosfataz düzeyi normal aralığının üst sınırının 2.5 katından daha
yüksek olan hastalara önerilen dosetaksel dozu 75 mg/m2’dir (bkz.
Uyarılar/Önlemler). Serum bilirubin düzeyi normal değerin üstünde olan, ve/veya
ALT ve AST değerleri normalin üst sınırının 3.5 katından daha yüksek olup,
beraberinde alkali fosfataz değeri normalin üst sınırının 6 katından daha yüksek
olan hastalara doz azaltılması önerilmez ve kesinlikle endike olmadıkça dosetaksel
kullanılmamalıdır.
Mide adenokarsinomu olan hastaların tedavisi için sisplatin ve 5-florourasil ile
kombinasyonda, ALT ve/veya AST değerleri normalin üst sınırının 1.5 katından
daha yüksek olup, beraberinde alkali fosfataz değeri normalin üst sınırının 2.5
katından daha fazla olan ve bilirubin değeri normalin üst sınırının 1 katından daha
fazla olan hastaların dışında bırakıldığı bir pivotal çalışmada; bu hastalar için doz
azaltılması önerilmez ve kesinlikle endike olmadıkça dosetaksel kullanılmamalıdır.
Çocuklar ve adolesanlar: Çocuklar ve adolesanlarda deneyim sınırlıdır.
Yaşlılar: Populasyon farmakokinetiği esas alınarak yaşlılarda kullanımına ilişkin
özel bir talimat bulunmamaktadır.
Kapesitabin ile kombinasyonda 60 yaş ve üstü hastlar için, kapesitabinin başlangıç
dozunun % 75’e düşürülmesi önerilmektedir (Kapesitabin prospektüsüne bakınız).
DOZ AŞIMI VE TEDAVİSİ
Aşırı doz vakaları çok az sayıda bildirilmiştir. Taxotere aşırı dozu için bilinen bir
antidot yoktur. Aşırı doz verilmesi halinde, hasta hayati fonksiyonlarının yakından
izlenebileceği ve gerektiğinde destek tedavinin uygulanabileceği özel bir ünitede
tutulmalıdır. Beklenen aşırı doz komplikasyonları: kemik iliği supresyonu, periferik
nörotoksisite ve mukoza iltihabıdır.
Aşırı doz tespit edilirse, mümkün olduğu kadar çabuk hastalara terapötik dozda G-
CSF tedavisi verilmelidir. Diğer semptomatik tedbirler, gerektiği şekilde
uygulanmalıdır.
FARMASÖTİK BİLGİLER
Bileşimi
Taxotere infüzyon flakonu:
Taxotere infüzyon flakonu yeşil kapaklı 7 ml kapasiteli berrak cam Tip 1 flakondur.
Bu flakon polisorbat 80 DF/RPR2 içinde 40 mg/ml dosetaksel çözeltisinin 0.5
ml’sini içerir (dolum hacmi 24.4 mg/0.61 ml). Taxotere‘in geliştirilmesi sırasında bu
hacmin köpürme, flakon cidarlarına yapışma ve “ölü hacim” nedeniyle, ön
karışımın hazırlanması sırasında meydana gelen sıvı kaybını kompanse edecek
hacim olduğu tespit edilmiştir. Bu fazla dolum Taxotere flakonunun beraberindeki
çözücüsünün tamamı ile seyreltilmesinden sonra, etikette, bir flakonda 20 mg
olarak beyan edilen miktara tekabül etmek üzere, 10 mg/ml dosetaksel ihtiva eden
minimum 2 ml ekstrakte edilebilir premix volümün mevcut olmasını sağlamaktadır.
Çözücü flakonu:
Çözücü flakonu renksiz transparan kapaklı 7 ml kapasiteli berrak cam Tip 1
flakondur. Çözücü flakonu enjeksiyonluk su içinde 1.5 ml, % 13 h/h etanol çözeltisi
içerir (dolum hacmi: 1.98 ml). Taxotere 20 mg enfüzyon flakonu içeriğine çözücü
flakonun içeriğinin tamamının ilave edilmesi 10 mg/ml dosetaksellik ön karışım
çözeltisi sağlar.
Stabilite ve Saklama ile ilgili Tavsiyeler: Taxotere flakonları 20-250C’de
saklandığı ve parlak ışıktan korunduğu takdirde ambalajında belirtilen son
kullanma tarihine kadar stabilitesini korur.
Ön karışım çözeltisi: Taxotere ön karışım çözeltisi (10 mg dosetaksel/ml)
hazırlandıktan sonra hemen kullanılmalıdır. Ancak, ön karışım çözeltisi 2oC ve
8oC’de buzdolabında ya da oda sıcaklığında 8 saat süreyle stabildir.
İnfüzyon çözeltisi: İnfüzyon çözeltisi oda sıcaklığında 4 saat içinde kullanılmalıdır.
İmha için Özel Önlemler:
Taxotere antineoplastik bir ajan olup, diğer potansiyel toksik bileşikler gibi,
Taxotere çözeltilerinin maniplasyonu ve hazırlanması sırasında dikkatli olunması
gerekir. İşlem sırasında eldiven giyilmesi tavsiye olunur.
Taxotere konsantre, ön karışım çözeltisi veya infüzyon çözeltisi deri ile temas ettiği
takdirde, derhal ve iyice su ve sabunla yıkanmalıdır. Taxotere konsantre, ön
karışım çözeltisi veya infüzyon çözeltisi mukoza ile temas ettiği takdirde, derhal ve
iyice su ile yıkanmalıdır.
Geçimsizlik: Bu ürün yukarıda belirtilen (bkz. İmha için Özel Önlemler) tıbbi
ürünler dışında diğer tıbbi ürünler ile karıştırılmamalıdır.
İntravenöz uygulamanın hazırlanması:
A. Ön karışım Çözeltisinin (10 mg dosetaksel/ml) Hazırlanması:
Eğer soğutucuda saklanıyor ise gerekli sayıda Taxotere enjeksiyonluk konsantre
flakonu ile seyreltici flakonu çıkarılır. Flakonlar 5 dakika süreyle oda ısısında
bekletilir.
Seyreltici flakonu muhtevasının tamamı flakon kısmen yan yatırılarak aseptik
şartlarda bir şırıngaya çekilir ve Taxotere enjeksiyonluk konsantre flakonuna
aktarılarak ön karışım çözeltisi hazırlanır.
Her ön karışım çözeltisi flakonu konsantre ile seyrelticinin tamamen karışmasını
sağlamak amacıyla yaklaşık 45 saniye elle döndürülerek karıştırılır.
Çalkalanmamalıdır.
Taxotere ön karışım çözeltisi oda sıcaklığında 5 dakika bekletilir ve homojen ve
berrak olup olmadığı kontrol edilir (formülasyondaki polisorbat 80 DF/RPR2
nedeniyle 5 dakikadan sonra bile köpük oluşabilir).
Ön karışım çözeltisi 10 mg/ml dosetaksel içerir ve hazırlamadan hemen sonra
kullanılmalıdır. Ancak ön karışım çözeltisi 2oC ve 8oC ve oda sıcaklığında 8 saat
stabildir.
B. İnfüzyon Çözeltisinin Hazırlanması:
Hasta için gerekli dozu elde etmek için birden fazla ön karışım flakonu gerekli
olabilir. Mg cinsinden ifade edilmek üzere, hasta için gerekli olan doz esas
alınarak, 10 mg/ml dosetaksel ihtiva eden ön karışım, ucuna iğne takılı bir şırınga
yardımıyla gerekli sayıda ön karışım flakonundan çekilir. Örneğin, 140 mg
dosetaksel ihtiva eden bir doz için 14 ml dosetaksel ön karışım çözeltisi gerekli
olacaktır.
200 mg dosetaksel’den daha yüksek bir doz gerekli olduğu takdirde, 0.9 mg/ml
dosetaksel konsantrasyonunun aşılmaması için daha büyük hacimde bir enfüzyon
taşıyıcısı kullanılmalıdır.
Gerekli miktarda Taxotere ön karışım çözeltisi 250 mL.lik %0.9 Sodyum Klorür
çözeltisi veya %5 Glukoz çözeltisi içeren infüzyon torbasına veya şişesine enjekte
edilir.
İnfüzyon torbası veya şişe elle döndürme hareketi ile karıştırılır.
Bütün paranteral mamullerde olduğu gibi, Taxotere ön karışım çözeltisi veya
infüzyon çözeltisi kullanımdan önce incelenmeli, çökelti varsa, bu çözelti
atılmalıdır.
Taxotere infüzyon çözeltisi oda ısısında ve normal aydınlatma altında 1 saat süreli
infüzyon olarak aseptik olarak uygulanmalıdır.
Kullanılmamış bir ürün veya artık materyal standart prosedürlere göre imha
edilmelidir.
SAKLAMA KOŞULLARI
Açılmamış flakonları 2°-25°C arasında, ambalajında ve parlak ışıktan koruyarak
muhafaza ediniz.
ÇOCUKLARIN GÖREMEYECEĞİ VE ERİŞEMEYECEĞİ YERLERDE
SAKLAYINIZ.
Uyarılar
Hekime danışılmadan kullanılmamalıdır.
Seyreltilmesi gereklidir.
TİCARİ ŞEKLİ VE AMBALAJ İÇERİĞİ
Taxotere® 20 mg/0.5 ml, blisterlenmiş separatör içinde 20 mg dosetaksel trihidrat
içeren flakon ile birlikte 1.5 ml çözücü içeren flakon içerir.
Piyasada mevcut diğer farmasötik dozaj şekilleri:
Preparatın ayrıca, Taxotere® 80 mg/2 ml isimli formuda mevcuttur.
Ruhsat sahibi : Sanofi aventis İlaçları Ltd. Şti. No: 209 4. Levent-İstanbul
Üretim yeri : Aventis Pharma Ltd., Raiham Road South, Dagenham,
Essex RM10 XS7 - İngiltere
Reçete ile satılır.
Ruhsat no. ve tarihi: 109/95 – 27.04.2001
Prospektüs onay tarihi: 23.01.2007

Aradığınız bilgiye ulaşamadıysanız, etkin maddesi aynı olan aşağıdaki ilaçların prospektüs, kullanım talimatı ve kısa ürün bilgilerinden faydalanabilirsiniz.

dosetaksel etkin maddesini içeren ilaçlar



İlacabak.com - Sitemizde ilaç satışı, ilaç temini veya ilaç promosyonu gibi bir faaliyetimiz yoktur. Ayrıca sitemiz üzerinde tıbbi konularda yardım veya danışma hizmeti de verilmemektedir. Sitede yer alan tüm bilgiler hasta ve doktorların ilaçlar hakkında bilgi sahibi olması için hazırlanmıştır. Sitemizdeki bilgilerin eksik veya güncellenmemiş olmasından sitemiz yasal sorumluluk altında değildir. Siteye giren kullanıcılarımız bu koşulları kabul etmiş sayılır. İlaç kullanmadan önce, lütfen doktorunuza danışınız.

Sitemizde yaptığınız ziyaretten memnun kalmadıysanız bizimle iletişime geçerek gelişmemize katkıda bulunabilirsiniz.